Drogie Kobiety... piszę do Was i proszę o pomoc...
Mam problem... Kocham Przemka już od 4 lat, przez 3,5 roku byliśmy ze sobą... Byliśmy szczęśliwi choć jak każda para mieliśmy swoje problemy. Ja jestem z natury osoba bardzo zazdrosną, a mój chłopak wie wszystko najlepiej. Zawsze byłam ugodowa w stosunku do niego ponieważ jest dla mnie najważniejszy... lecz... tydzień po moich 18-stych urodzinach poszłam sama na impreze i On mnie sprawdził... zdenerwowało mnie to bo mi ufał, a ja jemu. Po jego wyjściu z lokalu, nie myśląc tańczyłam z chłopakiem panem M. (którego kilka tygodni wcześniej poznałam, gdy pokłociłam się z Przemkiem na jednej z imprez na której zostawił mnie samą ze znajomymi... ) i Go pocałowałam... nie wiem co we mnie wstąpiło, nic nie tłumaczy mojego zachowania. Rozstaliśmy się z Przemkiem... Ja zaczełam korzystać z życia i bawić się... co tygodnoiwe wyjścia na imprezy, chłopacy... myślałam, że to bedzie dobre wyjście aby uciec od myśli że skrzywdziłam najważniejszą osobe w moim życiu. Spotykałam się z Panem M. 2 miesiące... poprostu był dobrym kompanem do zabawy... uwielbiałam z nim tańczyć... ale nic nas nie łączyło. Po za tym, że po jakimś czasie zrobił mi pikusa, zaczął mieszać mnie w jakieś chore problemy które miał z byłą dziewczyną? nawet nie wiem kim ona dla niego była. i jedyne co nas zbliżyło tak bardziej to noc sylwestrowa gdzie on zalał się w trupa, a ja spałam obok niego nawet Go nie dotykając... to sie zakończyło nie miło... ja znowu wróciłam do spędzania czasu ze samą sobą ze swoimi myślami... no i starałam sie odbudować więź z Przemkiem... Ale od sylwestra do marca Przemek juz miał nową dziewczynę... zdradził ją ze mną... rozstali się... zaczynałam się z Przemkiem dogadywać lecz pewnego dnia zaskoczył mnie i powiedział że się z kimś spotyka(ona miała na imię Gośka)... ja sie załamałam... prosiłam Go tylko o to żeby nie przespł się z tą dziewczyną bo to by mnie bardzo zraniło, ponieważ swój pierwszy raz przeżyliśmy razem i miałam wyobrażenie że między nami jest więź a ja nie chce żeby ona się urawała... (nazwałam to czarem naszej miłości, bo w końcu Miłość między nami panowała) robiłam wszystko żeby tylko Go odzyskać... no i po 8 miesiącach się udało, 1 sierpnia wróciliśmy do siebie... było ślicznie pięknie do wczoraj... gdy prosto z mostu powiedział mi, że spał z Gośką... rozpłakałam się (mimo tego, że od samego początku wiedziałam,że zrobił to z nią bo poznałam to po nim... po prostu wiedziałam, a On zawsze gdy pytałam zaprzeczał...) a On mnie tylko ręką pogładził po ramieniu, nawet nie przytulił, nie powiedział, że żałuje. Zaczełam na niego krzyczeć i zapytałam czy mnie Kocha... odpowiedział, że sam się juz w tym pogubił... uznałam, że jesli powiedział mi to to ja mu w końcu wyjawie prawde, że nie uprawiałam sexu z Panem M. bo nie potrafiła bym aż do takiego stopnia się posunąć... Przemek do dzisiaj mi nie wieży... myśli, że z nim spałam. I powiedziałam. Po pół godziny jego ciszy i płaczu, powiedział mi, że nie chce ze mną być bo leżałam obok pana M. i przed nim to ukrywałam! No i wyszło na to, że to ja jestem bardziej winna bo leżałam obok Pana M. a On nawet nie powiedział, żę żałuje przespania sie z Gośką... JA JESTEM WSZYSTKIEMU WINNA, POMIMO TEGO, ŻE TYSIĄCE RAZY POWTARZAŁAM ŻE ŻAŁUJE TEGO ŻE PRZEMKA ZDRADZIŁAM...
Przepraszam Was, bo pewnie takie to roztrzepane... ale ja nadal jestem w szoku i nie wiem co mam zrobić, bo nadal Go kocham i chcę z nim byc...
Proszę pomóżcie mi...
Temat jest zamknięty
??? przemyśl sobie to i pogadaj z nim (nie daj sie zbyć że za tydzień przyniesie ci perfumy i masz się nie fochować) 
nie smuć sie może sie wyjaśni
to własnie bede sie strać robić coś żeby nie siedzieć w domu i nie narzekać na to na tamto...bo po co - świat jest kolorowy...ale życie ciężkie 
ale wcale nie musi tak być...należy żyć optymistycznie 
przyznam że mnie pociąga jak cholera no i ciężko było ale sie powstrzymałam 
