477 odpowiedzi w tym temacie

[AgA08]

byłam juz pewna, że to ten jedyny. Spędzaliśmy praktycznie cały czas ze sobą. Wyjeżdzał ode mnie o 24 czasami później. Doszliśmy do wniosku, że szkoda jego pieniędzy na paliwo. Mieszka ode mnie 12 km ale droga jest tak koszmarna, że trzeba jechać ponad 30 min także na amortyzatorach zaoszczędzi Podzieliliśmy wydatki, razem gotujemy, sprzątamy Jestem zadowolona z naszej decyzji myśle, że gdyby wtedy po pół roku mi się oświadczył to napewno bym sie zgodziła. I tak jest do teraz

[Elodi]

Lubię o tym opowiadać, ale będę wam współczuć czytania, więc w wielkim w skrócie powiem, że mało romantycznie, bo przez internet, ale obydwoje mieliśmy wspólną znajomą, która w końcu okazała się typowym pustakiem, a ja któregoś dnia do niego zagadałam, bo byłam ciekawa, czy ten człowiek, który przechodził obok mnie w mieście, to był on i tak się zaczęły rozmowe, które w końcu przerodziły się w spacerki i po 3 miesiącach voila :]

[Anulka]

Heh Piotrek kazał mi nigdy nikomu nie opowiadać jak się poznaliśmy. Śmieje się , że nawet wnuki będą na nas patrzyły z politowaniem.
Ja poznałam Piotra przez internet i o zgrozo na czacie.
Ogólnie to jeszcze było tak śmiesznie. Najpierw ja go zaprosiłam on nie odpisał i się rozłączyłam. Potem on napisał , ja nie odpisałam i on się rozłączył . Za trzecim razem ja napisałam i zaczeliśmy normalnie rozmawiać. Wymieniliśmy się numerami gg , zdjęciami. Taki typowy standart. No i potem mój telefon się popsuł. I do tego miałam od nowa system wgrywany do komputera. On też miał od nowa system. A żadne z nas nie zimportowało sobie swoich numerów gg. On próbował złapać mnie dzwoniąc na komórke , która popsuta była w naprawie:) Jak dostałam spowrotem telefon i zobaczyłam ostatniego esa od niego ( " To jest mój nowy numer. O ile w ogóle go jeszcze chcesz". ). Wtedy zadzwoniłam od razu do niego i umówiliśmy się na pierwszą randke:p

[AgA08]

wcale nie trzeba sie litować każdy sposób jest romantyczny a myśle, że to zagubienie dodało wam sił i większej wiary w wasz związek po tym jak próbowaliście odnowic kontakt

[Olciiia]

Anulka, super
no normalnie przeznaczenie

[Anulka]

Olciiia, Dzisiaj po 2 latach związku z Piotrem też tak myśle.

[kayen]

Odnośnie przeznaczenia
Jak już pisałam, poznaliśmy się z Kubą na ognisku przez wspólnych znajomych. Ostatnio jak byłam u Niego oglądałam zdjęcia z tamtego wieczoru i szok! Widzę zdjęcie gdzie siedzieliśmy obok siebie na drewnianych ławkach pod daszkiem i całkiem nad nami na belce wyryty napis: "Kocham Cię Asiu". Śmiejemy się że od pierwszego dnia już byliśmy sobie przeznaczeni :->

[calineczka]

Wczoraj akurat sobie wspominalismy nasze poznanie
najciekawsze jest to , że wtedy człowiek nawet nie pomyslal , ze coś może z tego być

[depre]

Poznałam mojego Ukochanego przez Brata swojego (przynajmniej raz się braciszek do czegoś przydał ) byl jego kolegą. Znaliśmy się wcześniej długo zanim zaczeliśmy być razem...

[fajna babka]

depre, fajnie mieć takiego brata

calineczka, tak to jest człowiek nawet nie myśli że jakieś przydatkowe spotkanie może doprowadzić do ślubu a tu amorek wie co robi

[Jacqueline]

Nie pamiętam mojego zapoznania się z moim eks tak dokładnie, dlatego że wtedy kiedy się zapoznawaliśmy mieliśmy po 7 lub 8 lat byliśmy małymi dziećmi, które się wtedy strasznie siebie wstydziły, ale po kryjomu on był moją pierwszą dziecięcą miłością i przeszedł mi z czasem, ale i ja byłam jego pierwszą miłością, która mu nie przeszła po tych 8 latach staliśmy się parą( jemu na tym zależało, ja musiałam się oswajać) byliśmy w związku, ale niestety ja nie czułam się tak dobrze jako jego dziewczyna tylko czułam się wspaniale będąc jego przyjaciółką, rozstaliśmy się oczywiście rozstaliśmy się w zgodzie, chociaż ja często zachowywałam się nie fair.. On zawsze był cierpliwy i wyrozumiały od tamtego czasu minęły już chyba 2 lata, ale nadal jesteśmy parą wiernych przyjaciół Mówimy sobie, że się kochamy itp itd, ale wiadomo w jakim kontekście chwalimy się nawzajem nawet wygląd , żartujemy,nawet niekiedy jesteśmy zazdrośni.. ale zawsze wiemy o tym, że nic nie jest w stanie rozdzielić naszej przyjaźni.

[matrans]

ja poznałam w areszcie i nie zamieniłabym tego miejsca na inne niczego złego w tym nie widziałam patrze niesie mi kawe nawet nie zwróciłam na niego uwagi bo poszłam do wójka na widzenie i tak sie zaczeło moze nie romantycznie nie w kawiarni ale było i jest super fajny facet kiedys tam dał sie zwariowac i tyle kazdy popełnia błedy ale dzis jest dobrze mamy córke kochana uwielbiamy sie we trójke i jest pieknie

[Roxi]

hahaha:) Super mi się to wspomina, ja poznałam mojego chlopaka trzy lata temu na ...dworcu PKP. To były wakacje, on był znajomym znajomego z którym między innymi jechałąm z dziweczynami nad morze:)Od razu coś do niego poczułam coś bardzo pozytywnego. W pociągu siedział akurat koło mnie no i gadaliśmy orzez cała drogę, a nad ranem (podróż trwała 8 godzin) mnie pocałował, także od razy nie dośc że coś zaiskrzyło to już od tamtej pory trzymamy się razem! Po powrocie przyjechał do mnie jeszcze tego samego dnia wieczorem, pojechaliśmy wtedy na pizzę nad staw, normalnie romantyczna sceneria:)było super i tak jest do dziś, al;e nie zawsze tek było...mamy za sobą jedno rozstanie, alem to nie w temacie.

[Alisekai]

Ja poznałam Miśka 3 lata temu w internecie na stronce o tematyce potterowskiej. A pół roku temu postanowiliśmy zamienić przyjaźń na coś więcej

[Kita]

postanowiliśmy zamienić przyjaźń na coś więcej

widze, ze nie tylko my najpierw bylismy przyjaciolmi, a potem przerodzilo to sie w milosc

[MonikaK]

ja poznałam swojego narzeczonegol na ognisku u znajomego gatka szmatka i tak poznawaliśmy sie 2 tyg aż w końcu zaczeliśmy na poważnie teraz jestesmy szczęsliwymi rodzicami i jest cudownie

[tanika_aha]

a ja nawet nie wiem? może dlatego ze znamy się od zawsze i na tą chwilę dopiero ''coś''się między nami zaczyna,a tego nie spodziewało się chyba zadne z nas szukało się pod lasem a miało się pod nosem

[maartekkk]

Heh ja na jednym z portali go wypatrzylam jako potencjalnego kumpla z sieci poprostu...ale jakos tak wyszlo, ze cosik zaiskrzylo.... przyjechal do mnie no i dalej przyjezdza;) zle kilometry dziela nas...ale milosc wszystko przezwyciezy

[monika34]

a ja swojego męża poznałam na weselu mojego brata ciotecznego a męża siostry rodzonej

[WiOlLuŚś]

Ja poznałam w technikum . Znaleźliśmy się w tej samej klasie przyjaźniliśmy się... od tych 3 lat byliśmy blisko.. wspólna paczka z klasy.. imprezy.. zawsze gdzieś blisko siebie ale nie "blisko" dosłownie. Nawet swatałam go z koleżanka no ale nie wyszło... w tym roku pojechaliśmy jako przyjaciele razem na wakacje.. no i na wakacjach była taka sytuacja ze sie pokłucilismy... dwa dni ciszy miedzy nami dało nam obudwojgu chyba synał ze bardzo nam na sobie zalezy. Po powrocie z wakacji zaczelismy sie spotykać no i tak od przyjaźni do iłości ) a teraz jest wspaniale