450 odpowiedzi w tym temacie

[elizabeth]

lily__, zgadzam się z halynką. Jeśli on sam stwierdził, że nie wierzy w związki na odległość, tzn., że od początku nie myślał o Was poważnie.
Druga sprawa, to fakt, że to naprawdę duża odległość. Masz 17 lat, pewnie szkołę, obowiązki itd. - chciałabyś spotykać się z nim raz na 2 miesiące?
Myślę, że dla niego od początku była to przelotna znajomość.

[halynka]

Nie mogłam znaleźć odpowiedniejszego tematu, tu chyba będzie pasować.

Kiedyś poznałam fajnego faceta, ale interesowałam się innym więc nic z tego nie wyszło. Wczoraj spotkałam go w pubie; akurat kumpela uciekała do domu, wiec zostaliśmy sami. Rozmowa się kleiła, piwo za piwem i tak w końcu ok. 4 nad ranem poszliśmy do niego na film. Oczywiście z filmu nikt z nas nic nie pamięta. Skończyło się na igraszkach, ale widać że oboje nas do siebie ciągnie. Jest jeden problem na co dzień studiuje i mieszka we Wrocławiu W związku z tym umówiliśmy się, że nic więcej nie jest możliwe między nami i zapominamy o sprawie. Ale to chyba się też nie uda. Nie wiem co robić...

[LadyNefretete]

studiuje i mieszka we Wrocławiu

ood ciebie nie ma do Wrocka az tak daleko chyba ? :>

halynka, tak naprawdę jak nie zaryzykujesz to się nie dowiesz, zawsze to mozna jakoś zorganizować, choć jest ciężko Ale to odważnych świat należy, a kto wie, czy to nie coś fajnego

[kattie21]

Tez jestem w zwiazku na odleglosc... Ale taka prawdziwa odleglosc.
Moj chlopak jest narodowosci tureckiej. Poznalismy sie w UK. Mialo byc wszystko pieknie cacy, ale sciagneli go do Turcji do wojska. Wiec teraz czeka mnie typowy zwiazek na odleglosc przez najblizsze 15 miesiecy, a moze nawet dluzej....
Ale czekam cierpliwie bo kocham

[ Dodano: 2011-02-12, 17:59 ]

W związku z tym umówiliśmy się, że nic więcej nie jest możliwe między nami i zapominamy o sprawie. Ale to chyba się też nie uda. Nie wiem co robić...

Zazdroszcze takiej odleglosci
Halynka jak mozesz i czujesz ze cos z tego moze byc to walcz walcz walcz.
Taka odleglosc to nic... O ile ludziom na sobie zalezy.
A skoro masz sile do walki to wydaje mi sie ze powinnas sie z nim spotkac i porozmawiac... Moze warto sprobowac, dac sobie czas i dac czas na rozwoj sytuacji
3mam kciuki

[halynka]

Ale to odważnych świat należy, a kto wie, czy to nie coś fajnego

A skoro masz sile do walki to wydaje mi sie ze powinnas sie z nim spotkac i porozmawiac... Moze warto sprobowac, dac sobie czas i dac czas na rozwoj sytuacji

Może i macie racje? W ogóle nie braliśmy pod uwagę, że coś może z tego być. Teraz są emocje na świeżo a jak opadną i będę nadal czuła, że warto to zaryzykuje. Inaczej byłoby gdybyśmy znali się, byli razem i wtedy się rozjechali ale jak my mamy się poznać nie spotykając się prawie wcale?

[kattie21]

ale jak my mamy się poznać nie spotykając się prawie wcale?

Sa weekendy... Zawsze mozecie sie odwiedzac

Znasz powiedzenie "dla chcącego nic trudnego" ?
Jezeli tylko chcesz to dasz rade, o ile chcesz....

[viola]

Nie wiem co robić..

Moim zdaniem ciągnij dalej tę znajomość.A co Ci szkodzi,skoro sie dogadujecie.Moze akurat kiedyś przerodzi sie w coś jeszcze głębszego.
Przecież nie musicie widywać się codziennie.

[ Dodano: 2011-02-12, 18:40 ]

Znasz powiedzenie "dla chcącego nic trudnego" ?

[elizabeth]

halynka, ja myślę, że warto. Jeśli tylko po kilku dniach od tego spotkania, nadal będziesz nim zauroczona, to próbuj i rzecz jasna, jeśli on chce
Cieszę się, że spotkałaś kogoś, kto Cię sobą zainteresował A nuż widelec to ten?

[Sajuri]

Nie wiem co robić...

iść na całość. Ja bym poszla. Nie rezygnowałabym bo znam pary ktore sa małzenstwem a był to wczesniej zwiazek na odległosc.
Poza tym...co mam pływać nie utonie

[nuska]

To już chyba zależy tylko od Ciebie. Z M. też ryzykowałaś, też było na odległość - niby mniejsza ale zawsze. I brakowało Ci mimo wszystko, że często się nie widzicie, że nawet nie ma jak się dobrze poznać. Tu wydaje mi się, że problem może być większy, ale jakby to moje znajome ze studiów powiedziały (wszystkie grubo po 30) dziewczyno w jakim ty świecie żyjesz ? Skypa nie masz? Gadu - gadu siadło czy może swojego maila nie masz
Jak się chce to można wszystko

[amoramor]

Porozmawiaj z nim o tym szczerze, o tym co czujesz, czego się obawiasz, jak to wszystko widzisz ze swojego punktu widzenia i skonfrontuj to z jego myślami
razem na pewno dojdziecie do zadowalających Was wniosków
osobiście uważam, ze lepiej jest zaryzykować i najwyżej nic z tego nie będzie... nic bać się i nie zaryzykować,a później długi czas rozmyślać co by było gdyby

[halynka]

Jesteśmy na etapie kolejnego spotkania.
W weekend akurat będzie w moim mieście więc się spotkamy, porozmawiamy, trochę się informacjami wymienimy...
Zobaczymy co dalej

[Dominika81]

Ja byłam ze swoim obecnym mężem 3 lata na odległość. Pracował w Londynie,a ja studiowałam w Polsce. Widywaliśmy się kilka razy w roku, jezdziłam do niego na wakacje ...i 2 razy sie rozstawalismy. Przetrwaliśmy,ale łatwo ani przyjemnie nie było. Teraz z pewnością bym sie na coś takiego nie zdecydowała. Ludzie powinni być razem cały czas. Nawet nie chodzi o nieufność i takie tematy. Chodzi o sama konieczność bycia blisko. W takim związku łatwo jest odsunac sie od siebie.

[monik_ka]

W takim związku łatwo jest odsunac sie od siebie

to fakt.
ja pamiętam, ze jak z moim A. byliśmy krótki czas w rozłące to często były fochy o byle co...w sumie bez powodu, ale cieszę się, ze udało nam się to przetrwać bo wiem że wielu parom to się nie udało

[Sajuri]

Dominika81 napisał/a:
W takim związku łatwo jest odsunac sie od siebie
to fakt.

nieprawda. Moim znajomi ( sa już małżeństwem) jakoś nie mieli takich problemów...mysle że wiele zależy od dwojga ludzi
Nie raz sie ludzie widuja każdego dnia, a nie sa tak naprawde blisko ze soba
halynka, powodzenia życze

[Dominika81]

Zawsze na kazdy zwiazek trzeba patrzec oddzielnie, to prawda, bo nie kazdy jest taki sam. Ale zbyt duza odleglosc szkodzi. Takie są moje doswiadczenia - inni ludzie wokół nas, inni znjomi, inne formy spedzania czasu, inne problemy ....wszystko inne! Trzeba naprawde wielkiej milosci i odwagi, by to przetrwac.

[Sajuri]

Takie są moje doswiadczenia

TWoje sa takie.
A ja mam znajomych ktorym sie udało. Dlatego wierze w takie zwiazki, uważam że trzeba dac im szanse

[Mirabelka__22]

Ja się czuję weteranem związków na odległość
Z moich doświadczeń i przemyśleń wynika, że najczęściej taki związek ma szanse na przetrwanie, gdy partnerzy są dłużej ze sobą... niestety.

Zalezy też jak długo mają być oddzielnie, bo jeśli to kwestia roku, dwóch lat..to nie będzie łatwo. Właśnie z tych prostych przyczyn, że bardzo często nachodzą różne myśli, gdy jest źle, gdy widzi się pary, gdy przyjaciółki opowiadają o wspólnych śniadaniach, spacerach....Czasami łatwiej jest nie mieć nikogo niż niedostępnego partnera.

U nas były te spotkania minimum raz na miesiąc, bo jeśli miałabym żyć tak zupełnie w izolacji, bez możliwości spotkania, to pewnie bym nie dała rady...no i..lata lecą..a wy tkwicie w takim związku, obiecując sobie że KIEDYŚ będzie super..a później może się okazać, że on nie dał rady, albo to nie to. Kwestia tego czy gra jest warta świeczki, czy wiecie że to ten, czy macie tylko taką nadzieję.

Ja wiele razy czułam, że mi się nie układa i w ogóle mam jakiegoś pecha skoro nawet nie mam "normalnego" związku... Czasami te myśli baaaardzo potrafiły dobijać.

[Etinietiette]

Zalezy też jak długo mają być oddzielnie, bo jeśli to kwestia roku, dwóch lat..to nie będzie łatwo. Właśnie z tych prostych przyczyn, że bardzo często nachodzą różne myśli, gdy jest źle, gdy widzi się pary, gdy przyjaciółki opowiadają o wspólnych śniadaniach, spacerach....Czasami łatwiej jest nie mieć nikogo niż niedostępnego partnera.

zgadzam się tutaj z Tobą, zależy na ile się wyjeżdza, i czy para jest ze sobą dosyc długo
miałam koleżankę która umawiała się z chłopakiem który po miesiącu spotykania wyjechał na rok.. była młoda, więc pomyślała sobie, że może zaszalec przez ten czas z innymi a on się nie dowie, i kiedy już wrócił po tym roku, to uczucie między nimi wygasło i postanowili zerwac, bo już nie czuli do siebie nic wyjątkowego

[maartekkk]

Mirabelka__22, hehe kto tu jest weteranem?
My się z Tomkiem (jak niektóre z Was wiedzą ) poznaliśmy przez internet, podjęliśmy decyzję o byciu razem po pierwszym spotkaniu - nigdy wcześniej się nie znaliśmy, tyle co gadaliśmy na skype, ale to tyle co nic. I jakoś się udało - jeżeli dobrze pójdzie to wreszcie zamieszkamy razem po moich maturach i zobaczymy dopiero wtedy w sumie, czy będziemy w stanie ze sobą wytrzymać... chociaż bywaliśmy ze sobą np. przez miesiąc i było ok...

Tylko tego się boję - że jak zamieszkamy i będziemy siebie mieć na co dzień, to się zacznie sypać... ale myślę, że to może dotyczyć też par, które mieszkają blisko siebie, ale chcą razem zamieszkać...