ja się poryczałam w trakcie czytania Twojego posta, zawsze tak mam jak czytam relacje z porodu 
Najważniejsze, że Amelka jest już z Wami 
Cenionka, uwierz, że taka atmosfera panuje na wielu oddziałach położniczych... niestety. Nie raz, nie dwa nasłuchałam się ok koleżanek, znajomych, znajomych znajomych historii, które potrafią zjeżyć włos na głowie. Czasem to mi po prostu ręce opadały do samej ziemiJak można rodzące tak traktować?
i wszyscy się dziwią, że cesarka stała się "modna"? dużo kobiet boi się rodzić naturalnie po takich opowieściach. Ja swojego porodu też nie wspominam najlepiej
Coś się zaczęło dziać już o 11 rano, ale ja uparcie twierdziłam, że to jeszcze nie pora. Dopiero o 22 zaczęliśmy się zbierać do szpitala. Na miejscu mnie zbadali i poinformowali, że nie maja wolnych miejsc w związku z czym muszę jechać do innego szpitala 
lekarz sprawdził, gdzie mają miejsca i podał mi 2 adresy.... o szpitalu na Dyrekcyjnej nawet nie chciałam słyszeć, bo krążyły o nim historie rodem z horroru, więc od razu zapowiedziałam P. że jak mnie tam zawiezie to mu urodzę w aucie a do środka mnie nie zawlecze 
Pojechaliśmy więc na Brochów- tam znowu mnie zbadali, dostałam piżamkę i pojechałam na porodówkę, bo w międzyczasie odeszły mi wody. P. kazali jechać inną windą i czekać na mnie na korytarzu. Kazałam mu jednak pojechac do domu, bo powiedzieli mi, że poród potrwa co najmniej do 10 rano, więc po co miałby tam siedzieć tyle godzin. Na sali podłączyli mnie pod ktg i kazali leżeć. Były tam jeszcze dwie dziewczyny i oczywiście zero prywatności oddzielone byłyśmy jedna od drugiej tylko parawanami plus jedna z nich dostała zalecenie spacerowania, więc ciągle kręciła się koło mojego "boksu"... no, nie wiem jak to inaczej nazwać Znakiem tego z nią nie było tak źle, bo uwierz, że kiedy naprawdę boli to nie masz siły na to by krzyczeć, zostaje Ci co ponajwyżej ciche pojękiwanie. Szczególnie kiedy dopadną Cię bóle krzyżowe, te najgorsze z możliwych, bo parte przy nich to pikuś. Tych drugich nawet nie czułam. A za jęki to i tak mi się oberwało od doktora, bo "inne pacjentki stresuję"zwłaszcza czytając o tych krzykach
taki mądry to niech się zamieni miejscami, tyle, że ona jako facet, to by tam chyba zszedł na tym łóżku 
Przez ponad 4 godziny nikt się mną tam nawet nie zainteresował a ja już nawet nie miałam siły płakać tak mnie bolało. W tym czasie położne popijały sobie kawę i wymieniały się plotkami. kiedy wreszcie zdecydowali się koło 5 rano, że należy się mną zając, bo mam rozwarcie na 9 cm to przyszło mnie zbadać 3 lekarzy i żadnemu się nie pozwoliłam dotknąć- byłam tak zmęczona i obolała, że nawet nie miałam siły przeć. Później wszystko poszło szybko- dostałam do podpisu zgodę na cc i pojechałam na salę operacyjną. Tam trafiłam na naprawdę cudownego lekarza i pielęgniarki, usłyszałam mnóstwo słów otuchy i przez cały czas kiedy tam leżałam rozmawiano ze mną. Nawet nie wiedziałam, że już po wszystkim, ale usłyszałam płacz Wiki i pokazali mi ją. Wyglądała jak pomarszczona rodzynka i była najpiękniejsza na świecie 
Po wszystkim położyli mnie i dali Malutka bym ja nakarmiła, no i mój ulubiony doktor przyniósł mi moje rzeczy, żebym mogła zadzwonić do P. "żeby walizki za mną nosił" Do lubego się nie mogłam do dzwonić, więc zadzwoniłam do mamy i przekazałam jej słowa lekarza a ona wszystko przekręciła... Nagadała połówkowi, że coś się musiało stać, bo lekarz kazał mu przyjechać do szpitala. Więc gnał prawie 200 km/h przez miasto i mimo, że nie chcieli go do mnie wpuścić (leżałam na pooperacyjne a tam odwiedzin nie ma) to nie posłuchał pielęgniarek. Wtedy z kolei ja się wystraszyłam, bo mój wariat był zapłakany i roztrzęsiony jak nie wiem co. Na szczęście wszystko się wyjaśniło i P. pozwolono jeszcze zobaczyć Małą.
a to na początku bardzo pomocne uwagi są 
sądziłam, że to może tylko lekarz lub pielęgniarka wykonać
zdrowa Babska Zosieńka
Co to się później będzie działo 
