782 odpowiedzi w tym temacie

[Maona]

Ja ostatnio przez niego zaczęłam czytać Tygodnik Powszechny i mam wrażenie, że jest ich tam więcej.

[halynka]

Bardzo ciekawy artykuł, ksiądz swoją droga tyż

Ja uważam siebie za osobę wierzącą, mój partner jak najbardziej nie i w związku z tym często rozmawiamy na temat wiary i kościoła. Ostatnio K. stwierdził, że wierzę ale w swoją wiarę i chyba sporo w tym prawdy.
Nie wierzę ślepo 'w kościół' czy w 'księdza'. Denerwuje mnie,ze ksiądz nie rozmawia z wiernymi (nawet tymi którzy chcą) tylko gada wyuczone regułki. W zasadzie bardzo wiele kwestii mnie denerwuje w tym co księża mówią a co robią. I pewnie tak to jest, że odrzucając pewne elementy nie można mówić o przynależności do kościoła czy religii, nie zastanawiam się nad tym. Wiem, że wieże w Boga, i będę w niego wierzyć obojętnie jak mnie nazwą inni w tym wypadku. Nie wyobrażam sobie, że można nie wierzyć w ogóle w nic.

Miałam okres, że modliłam się i 'spowiadałam' tylko w domu albo w kapliczce poza mszą. Jednak do naszej parafii przybył 'normalny' ksiądz. Mówił na kazaniach o prawdziwym życiu, ciągle powtarzał, że jest on takim samym człowiekiem a nie żadnym wybrańcem, nie jeździł super autem tylko małym seicento, nie brał pieniędzy na kolędzie, ludzie uwielbiali go. oczywiście proboszczowi się to nie podobało(on akurat z tych co typowo o pieniądzach tylko myślą) z czasem sam mówił kazania na jego mszach Dobrze, że są wyjątki od 'smutnej' reguły.

[magdaaaaa]

I pewnie tak to jest, że odrzucając pewne elementy nie można mówić o przynależności do kościoła czy religii, nie zastanawiam się nad tym. Wiem, że wieże w Boga, i będę w niego wierzyć obojętnie jak mnie nazwą inni w tym wypadku. Nie wyobrażam sobie, że można nie wierzyć w ogóle w nic.

dokladnie , czasem bardziej gleboka jest moja wiara czasme mniej , ale wierze kilka rzeczy w kosciele odrzucam , ale calkiem z religii nie zrezygnuje.

[Maona]

wieże w Boga

Wierzę jest od wiary, wieża to taki budynek.

To, że jest się członkiem Kościoła nie oznacza, że ze wszystkim trzeba się zgadzać i niczego nie kwestionować. W końcu po coś dostaliśmy od Boga to sumienie, gdyby chciał żebyśmy nie myśleli, to by nie dawał. Swoją drogą nawet ze szkoły pamiętam poglądy filozoficzne ojców Kościoła i tak św. Tomasz ze św. Augustynem nie zgadzał się w wielu kwestiach, a jakoś obaj są uznawani. A upominanie bliźniego, który grzeszy to nasz obowiązek, nie ważne czy bliźni jest księdzem czy nie.

[halynka]

Wierzę jest od wiary, wieża to taki budynek.

Ale porażka Nie zauważyłam

To, że jest się członkiem Kościoła nie oznacza, że ze wszystkim trzeba się zgadzać i niczego nie kwestionować.

No moim zdaniem po to właśnie mamy mózg żebyśmy sami mogli pomyśleć i zdecydować co jest dobre a co złe

A upominanie bliźniego, który grzeszy to nasz obowiązek,

Obowiązek?

[Wisienkowa]

A upominanie bliźniego, który grzeszy to nasz obowiązek,

Obowiązek?

"Grzesznych napominać" - to jeden z uczynków miłosiernych co do ducha

[magdaaaaa]

Maona napisał/a:
A upominanie bliźniego, który grzeszy to nasz obowiązek,

Obowiązek?

tak, ale trzeba uwazac , aby sie nie wywyzszac , bo "kto sie wywyzsza bedzie ponizony "

No moim zdaniem po to właśnie mamy mózg żebyśmy sami mogli pomyśleć

Bog dal nam wolną wolę .

[Maona]

"kto sie wywyzsza bedzie ponizony "

Fakt, pomiędzy upomnieniem a potępieniem jest cienka granica, ale jednak jest. To chyba kwestia szacunku po prostu, żeby szanować nawet kogoś, kogo postępowanie nam się nie podoba. Taka moja interpretacja.

[magdaaaaa]

To chyba kwestia szacunku po prostu, żeby szanować nawet kogoś, kogo postępowanie nam się nie podoba. Taka moja interpretacja.

masz racje czasem ludzie/ksieżą zamiast lekko upomniec, naprowadzic robia wielkie kazanie i czlowike sie jeszcze bardziej zniechęca

[irma]

Wiecie co? Czytam właśnie książkę, która śmiało mogłaby być "przerabiana" na lekcjach religii, gdyby nie fakt, że pewnie żaden ksiądz jej nie przeczyta. Może więc na etyce... Autor, Eric Weiner, facet po czterdziestce, zaczyna szukać SWOJEGO Boga. Szuka dość szeroko i egzotycznie, bo odwiedza Chiny, Nepal, Izrael... A podstawowe pytanie brzmi: czy człowiek może sobie wybrać Boga? "Skoro możemy wybrać sobie przywódców, taryfę w telefonii komórkowej i pastę do zębów, czemu nie mielibyśmy wybrać Boga"? /Poznam sympatycznego Boga/
Ja uważam, że przestaję być członkiem danego kościoła kiedy nie mogę się zgodzić z którymś z podstawowych dogmatów. Jeśli więc nie zgadzam się tym, że wg Kościoła Katolickiego Maryja była zawsze dziewicą i nie dała swemu mężowi dzieci, mimo że w Nowym testamencie pojawia się informacja o braciach Jezusa. Dziewictwo Maryi jest dogmatem... a ja w niego nie wierzę. To wg mnie nie mogę dalej nazywać się katoliczką. Ale czując potrzebę wiary, czy mam prawo poszukać innej religii i innego Boga dla siebie? Czy mam wierzyć na pół gwizdka i udawać, że nic się nie dzieje?
Oczywiście ten dogmat to tak tylko dla przykładu wzięłam

[Marzycielka24]

a uważam, że przestaję być członkiem danego kościoła kiedy nie mogę się zgodzić z którymś z podstawowych dogmatów.

irma, no właśnie tak nie jest, przynajmniej jeśli chodzi o kościół katolicki. Nawet apostazja nie sprawi, że przestajesz być katolikiem Tłumaczy to ks. dr hab. Piotr Majer, konsultor Rady Prawnej Konferencji Episkopatu Polski:

Do Kościoła wchodzi się wraz z przyjęciem chrztu, a ponieważ skutków chrztu nie da się unicestwić, nie da się tak naprawdę „wystąpić” z Kościoła. Można zerwać z nim widzialne, formalne więzy, ale nie da się zniweczyć miłości Chrystusa, który nabył nas własną krwią (zob. Dz 20, 28). Dlatego mówimy o apostazji dokonywanej przez formalny akt, kładąc nacisk na to, że chodzi o przyjęcie do urzędowej wiadomości woli człowieka, który nie chce mieć z Kościołem nic wspólnego. Nie można natomiast mówić o absolutnym odejściu ochrzczonego od Kościoła.

źródło: http://ekai.pl/wydar... ... atolikiem/

[Maona]

Wiecie co? Czytam właśnie książkę, która śmiało mogłaby być "przerabiana" na lekcjach religii, gdyby nie fakt, że pewnie żaden ksiądz jej nie przeczyta. Może więc na etyce... Autor, Eric Weiner, facet po czterdziestce, zaczyna szukać SWOJEGO Boga. Szuka dość szeroko i egzotycznie, bo odwiedza Chiny, Nepal, Izrael... A podstawowe pytanie brzmi: czy człowiek może sobie wybrać Boga? "Skoro możemy wybrać sobie przywódców, taryfę w telefonii komórkowej i pastę do zębów, czemu nie mielibyśmy wybrać Boga"? /Poznam sympatycznego Boga/
Ja uważam, że przestaję być członkiem danego kościoła kiedy nie mogę się zgodzić z którymś z podstawowych dogmatów. Jeśli więc nie zgadzam się tym, że wg Kościoła Katolickiego Maryja była zawsze dziewicą i nie dała swemu mężowi dzieci, mimo że w Nowym testamencie pojawia się informacja o braciach Jezusa. Dziewictwo Maryi jest dogmatem... a ja w niego nie wierzę. To wg mnie nie mogę dalej nazywać się katoliczką. Ale czując potrzebę wiary, czy mam prawo poszukać innej religii i innego Boga dla siebie? Czy mam wierzyć na pół gwizdka i udawać, że nic się nie dzieje?
Oczywiście ten dogmat to tak tylko dla przykładu wzięłam

Bo to nie my stworzyliśmy Boga, tylko on nas? Czyli on nas wybrał, a nie my jego?

Sorry dziewczyno, ale brzmisz jak z jakiejś sekty, a książka którą polecasz jak "Jedz, módl się i kochaj" w wersji męskiej. Stan pochwy Maryi ma być powodem porzucenia wiary? Aż mi szczęka na klawiaturę opadła.

[Wisienkowa]

irma, ale głupoty... Przecież Jezus nie miał braci, to była jego dalsza rodzina. Tak jak u nas kuzyna określa się mianem 'brata ciotecznego' tak w czasach Jezusa to byli również rówieśnicy z rodziny.

Poza tym to jest WIARA, nie wszystko da się wytłumaczyć, zbadać, uzmysłowić sobie.

Maona, 'Jedz, módl się, kochaj.' to bardzo fajna książka i nie wydaje mi się, by godziła w religię. Nie podważa ona wiary, książka irmy tylko fabułą ją przypomina - reszta jest chyba rodem z 'Kodu da Vinci'.

[Maona]

Maona, 'Jedz, módl się, kochaj.' to bardzo fajna książka i nie wydaje mi się, by godziła w religię. Nie podważa ona wiary, książka irmy tylko fabułą ją przypomina - reszta jest chyba rodem z 'Kodu da Vinci'.

Przepraszam, nie śmiałam się z samej książki, która pewnie jest dobrą powieścią. Śmiałam się z brania takiej literatury za źródło wiedzy religijnej. "Kod Leonarda da Vinci" to podobno dobry kryminał, no ale żeby brać takie rzeczy na serio.

[Wisienkowa]

Przepraszam, nie śmiałam się z samej książki, która pewnie jest dobrą powieścią. Śmiałam się z brania takiej literatury za źródło wiedzy religijnej. "Kod Leonarda da Vinci" to podobno dobry kryminał, no ale żeby brać takie rzeczy na serio.

Spoko, rozumiem I zgadzam się z Tobą - książki to fikcja literacka. Tylko fikcja.
A niektórzy własnie takie książki traktują jako wyrocznie, bo autor miał dar przekonywania

[Jasminka]

irma, ale głupoty...

Wisienkowa, dlaczego obrażasz kogoś za to, że ma inne zdanie niż Twoje?

WIARA

no właśnie i albo się wierzy albo się nie wierzy!!!

Nie rozumiem po co od razu takie poruszenie.
Forum ma to do siebie, że każdy może napisać swoje poglądy, ale nikt nie ma prawa go obrażać.
Tylko Wasze poglądy są właściwe a jak ktoś ma inne to od razu głupoty?
Ja też mogę napisać, że wiara w kogoś kto urodził się z dziewicy, czynił cuda siłą woli, a potem wstał z grobu i odfrunął do nieba to głupoty. Ale nie napiszę, bo szanuję.

Irma szuka swojej drogi i ma do tego prawo.
Jeśli ktoś koniecznie chce należeć do jakiegoś Kościoła to chyba lepiej jak znajdzie sobie taki, który głosi prawdy zgodne z jego filozofią życiową zamiast ślepo pozostawiać w dotychczasowej religii bo większość do niej należy i "co ludzie" powiedzą.
A w myślach się z tym nie zgadzać.

Myślę też, że dla Irmy książka, którą przeczytała nie stała się nagle Biblią tylko skłoniła ją do jakichś reelekcji, przemyśleń.
A Wy od razu na nią naskakujecie, bo wiecie lepiej

[Wisienkowa]

Jasminka, to była tylko moja subiektywna opinia. Przepraszam, jeśli użyłam zbyt mocnego słowa.

irma twierdzi, żeby te jej książkę przerabiać na religii, więc traktuje ją jak coś w stylu Bibilii. A to jest fikcja, jak już wcześniej wspomniałam.

Poza tym uważam, że jak ktoś nie chce wierzyć, to niech nie wierzy, ale nie musi od razu podważać prawd wiary. Będzie o wiele prościej. Chyba, że to co ktoś napisał w książce to są powody niewiary.

[elizabeth]

jak ktoś nie chce wierzyć, to niech nie wierzy, ale nie musi od razu podważać prawd wiary

To, ze ktoś przestaje wierzyć jest często spowodowane właśnie przemyśleniami na temat prawd wiary. Zresztą ten temat nie jest tylko dla wierzących każdy może napisać co chce - można nawet napisać, ze wierzy się w białego króliczka z czerwonymi oczkami i jemu się oddaje hołd ale podstawą jest to, żeby nikt nie podważał czyjejś wiary i akceptował różnice wynikające z naszych poglądów. Mam wrażenie, że dla Ciebie Wisienkowa - jest jedna wiara, jeden Bóg i dlatego wszyscy, którzy wierzą w coś innego mylą się i tylko Ty masz rację.

irma twierdzi, żeby te jej książkę przerabiać na religii, więc traktuje ją jak coś w stylu Bibilii.

Dla jednego Biblia jest wyznacznikiem wiary i najważniejszą księgą, dla innych nie i trzeba się z tym pogodzić.

Ja uważam, że książki tego typu powinny być (łącznie z Biblią) przerabiane na etyce, bo uważam, ze religia w szkołach jest rzeczą niepotrzebną. Na etyce można poznać różne sposoby myślenia na temat właśnie wiary i jest to lepsze niż nauka czegoś, co jest nazbyt osobiste i nie do ocenienia moim zdaniem.

[Maona]

Przepraszam was bardzo, ale z poprawnością polityczną nie mam zamiaru przesadzać. Szanuję inne opinię, inne religie, brak religii, ale jak mi ktoś mówi, że jego wiara się zachwiała, bo przeczytał w jakiejś książce, że Jezus miał braci to jest to dla mnie głupie i nie wiem, czy się śmiać czy płakać. I jak ktoś będzie oddawał hołd króliczkowi to też powiem, że to jest głupie, bo poza tolerancją mam jeszcze zdrowy rozsądek.

Jak najbardziej jestem za etyką w szkole, nich dzieci czytają Biblię, Koran, Talmud i jeszcze pisma Konfucjusza dla porównania. Do tego wprowadziłabym jeszcze godzinę filozofii, a na niej przerabiała cały zakres myśli ludzkiej łącznie z największymi filozofami agnostykami i ateistami. Niech dzieci poznają, porównają, wybiorą. A dopiero potem biorą się za czytanie powieści.

Jeśli tolerancja ma znaczyć niemożność nazwania głupoty głupotą to jestem nietolerancyjna. Z resztą tolerancja i poprawność polityczna już się odbiła wielu zachodnim krajom czkawką, bo teraz utrzymują bandy żłobów na zasiłkach, tylko dlatego że żłoby te mają ciemniejszy kolor skóry niż reszta i wyrzucenie ich mogłoby spowodować oskarżenia o rasizm.

Tak mi przykład przyszedł do głowy, a jak ktoś założy sektę i będzie na przykład szykował zbiorowe samobójstwo albo stwierdzi, że metodą osiągnięcia doskonałości jest zabijanie dzieci to też powiemy, że trzeba uszanować jego poglądy?

[Wisienkowa]

elizabeth, tak dla mnie jest jeden Bóg. To byłoby głupie gdybym wierzyła w Boga, ale i twierdziła, że Budda, Allach etc. istnieją

Każdy wierzy w co chce i ja nie narzucam nikomu swojej wiary, tylko piszę co uważam ja na ten temat.