1079 odpowiedzi w tym temacie

[amoramor]

Pytanie bardzo proste, ponieważ całe życie wybierałam partnerów pod względem charakteru, zachowania, inteligencji, tego co mieli mi do zaoferowania a nie ze względu na urodę. Oczywiście nie mam zamiaru mówić, że 'dla mnie wygląd się kompletnie nie liczy' (jak to ma w zwyczaju wielu ludzi ) ponieważ zanim człowieka poznamy patrzymy na niego Czyli coś w jego wyglądzie musi nas zainteresować, przyciągnąć. Są to jednak bardzo różne cechy, a już szczególnie w moim mniemaniu - mam specyficzny gust Czasem wystarczy sposób w jaki mężczyzna na nas spojrzy, czy wypowie konkretne słowo iiii już jesteśmy 'utopione'
Dlatego naturalnie wybrałabym mężczyznę numer dwa: mniej przystojnego ale umiejącego się zachować. To z nim spędzałabym chwile mojego życia i chciałabym w tych momentach być należycie traktowana. Z nim bym przebywała a nie z 'achami i ochami' koleżanek czy nieznajomych, które zżera zazdrość jakie to 'ciacho' obok mnie stoi. Stoi, stoi i co? I nic nie mówi, bo nie ma nic do powiedzenia... niet, niet, niet Odczuwam zawsze silną potrzebę rozmowy z mężczyzną, wymiany poglądów, czasem wręcz uczenia się od niego - pragnę by był momentami moim przewodnikiem, dlatego nie może mieć on sieczki w głowie oprawionej prześliczną twarzyczką.
Poza tym... aparat kiedyś się z zębów zdejmuje, a wymiana garderoby mogłaby być dobrą zabawą dla nas dwojga - wszak buszowanie po sklepach to to co tygryski lubią najbardziej Mógz kupić trochę trudniej

Nad pytaniem muszę się chwilę zastanowić

[ Dodano: 2011-10-27, 16:18 ]
Pytanie do Olenki - wymień nam proszę 5 swoich upodobań z dzieciństwa, które teraz w życiu dorosłym kompletnie się zmieniły (np. w dzieciństwie coś lubiłaś jeść/robić a teraz tego nie cierpisz czy odwrotnie )

[Olenka]

Pytanie do Olenki

hehe, chyba sama się o nie prosiłam

wymień nam proszę 5 swoich upodobań z dzieciństwa, które teraz w życiu dorosłym kompletnie się zmieniły

1. Jak byłam mała kochałam chodzić na grzyby. Zawsze z rodzicami w weekend jechaliśmy gdzieś do pobliskiego lasu i urządzaliśmy konkurs "Kto uzbiera najwięcej prawdziwków". Uwielbiałam chodzić po lesie dłuuugo, dłuuugo A teraz ... kompletnie mnie to nie kręci, wręcz przeciwnie. Pełno tam robali, nudne to jakieś ... Aj. Przeszło mi

2. Jeśli chodzi o jedzenie. To dawno temu strasznie drażnił mnie smak i zapach czosnku. Nie znosiłam go. Śmierdział mi na kilometr. Teraz kocham czosnek, wszystko co ma czosnek, zapach czosnku. Z sosem czosnkowym mogłabym jeść chyba wszystko I żałuje tych kilku lat spędzonych bez czosnku w moim życiu

3. Obgryzanie paznokci. O mamo kiedyś robiłam to nałogowo Teraz bliskich znajomych, którzy to robią staram sie oduczać poprzez plask w ręce Bleee. Jak ja mogłam to robić

4. Kiedyś okropnie nie lubiłam podróżować, w sensie samochodem, autobusem. Pewnie wiązało się to z chorobą lokomocyjną Zawsze bałam się wsiąść do pojazdu. Teraz jak wsiądę do samochodu to mogłabym jechać i jechać Lubie patrzeć na drogę.

5. Hmmm. No i coś co się zmieniło może nie w tak dużym stopniu Ale jak byłam mała musiałam mieć jakąś małą maskotkę do przytulania, bałam się spać sama Teraz małą maskotkę zamieniłam na troszkę większą


Pytanko do inqaa

Wymień nam 5 swoich zalet i 5 wad (jeśli takie posiadasz)

[inqaa]

Wymień nam 5 swoich zalet i 5 wad (jeśli takie posiadasz)

Zalety

1. Jestem bardzo dobrą przyjaciółką Zawsze dochowam tajemnicy, można się mi zwierzać i za chiny ludowe nie wyjdzie to poza mnie.

2. Mam poczucie humoru Potrafię sie śmiać kompletnie ze wszystkiego, nawet z siebie Jestem zwariowana i sama lubię takie osoby nieraz mam takie fazy, że z tej strony mnie jeszcze nie znacie, śmieję sie do rozpuku aż czasami na podłodze sie pokładam


3. Najchętniej uratowałabym cały świat od klęski, wszystkie dzieci uwolniłabym od cierpień i chciałabym żeby na świecie zapanował pokój Lubię pomagać ludziom w problemach, kłopotach, rozwiązywać je z nimi i pocieszać

4. Jestem bardzo czuła - gdy kogoś lubię lub kocham, lubię to okazywać, dawać małe prezenty, przytulać całować

5. Cechuje mnie także rozsądność - lubię szaleństwo ale wiem dokładnie kiedy przestać.

No i wady

1. Za szybko przywiązuje sie do ludzi, czasami myślę że ktos jest moim dobrym znajomym i moge mu zaufać i dostaje często kopa w tyłek za to od zycia.

2. Jestem uparta jak osioł Musi byc na moim i koniec

3. Jestem szczera do bólu - jak mi sie cos nie podoba to mówie o tym. I nie zawsze wychodzi mi to na dobre, bo czasami moge tym kogos urazić, ale wole powiedziec co mysle niż trzymac to w sobie i wmawiać ze jest okej

4. Jak sie bardzo zdenerwuje - potrafię rzucać przedmiotami po domu. Uważam że powinnam bardziej kontrolować swoje emocje

5. Trochę mam w sobie z leniwca i czasami nic mi sie nie chce

Ależ nabazgrałam Część tych cech i wad już pewnie odkryłyście
Pytanie do karate

Gdyby w przyszłości okazałoby się że nie możesz mieć dzieci a nie stać cię na klinikalne leczenie - adoptowałabyś dziecko nie wiedząc dokładnie z jakiej pochodzi rodziny, jakie ma geny ? czy pogodziłabyś się z losem i spędziłabys życie tylko z mężem?

[karatetyka]

Gdyby w przyszłości okazałoby się że nie możesz mieć dzieci a nie stać cię na klinikalne leczenie - adoptowałabyś dziecko nie wiedząc dokładnie z jakiej pochodzi rodziny, jakie ma geny ? czy pogodziłabyś się z losem i spędziłabys życie tylko z mężem?

Pytanie dla mnie całkowicie abstrakcyjne, ponieważ o dzieciach nie myślę w ogóle, co więcej póki co absolutnie nie chcę ich mieć. Nie mam pojęcia, jaka byłaby moja reakcja na ewentualną wiadomość o tym, że nie mogę ich mieć, ale wcale nie jest pewne, że byłoby to dla mnie tragedią i że musiałabym "godzić się z losem". Zresztą mam naprawdę wielu dobrych znajomych, mam rodzinę, a więc nie wyglądałoby to tak, że zamykam się w sobie i spędzam życie "tylko z mężem".
Tak jest na obecną chwilę - ani swoich ani adoptowanych dzieci w planach nie mam, a jak będzie za kilka czy kilkanaście lat - o tym mogę sobie tylko gdybać, bo zwyczajnie nie mam pojęcia

Nikus, robisz tłumaczenia, kiedyś wspominałaś o tym, że telewizję oglądasz w większości, czy nawet tylko niemiecką. Zastanawiam się, skąd Twoja fascynacja językiem niemieckim? Wiążesz z nim jakieś plany, jak na przykład przeprowadzka do Niemiec?

[nikus]

Nikus

Wow, chyba pierwszy (moze drugi) raz pytanie do mnie w tym temacie

Zastanawiam się, skąd Twoja fascynacja językiem niemieckim?

To zadna fascynacja. Studiowalam go, bo go umialam po prostu Pomyslalam czy bedzie mi potrzebny w przyszlosci- odp: moze tak- i poszlam na germanistyke

Wiążesz z nim jakieś plany, jak na przykład przeprowadzka do Niemiec?

Mieszkalam jak bylam dzieckiem 4 lata w de, dlatego tez umiem ten jezyk Poza tym pracowalam na zachodzie jakis czas
Wiaze z tym jezykiem na tyle przyszlosc, ze chcialabym zrobic tlumacza przysieglego i w taki sposob zarabiac kase


Pytanie do.... nie(d)ocenionej

Jaki jest Twoj aktulany stan uczuciowy, tzn. masz jakiegos partnera :-> ? Jak wyobrazasz sobie zycie pod tym wzgledem w przyszlosci

[nie(d)oceniona]

Jaki jest Twoj aktulany stan uczuciowy, tzn. masz jakiegos partnera :-> ?

Bez zmian

Jak wyobrazasz sobie zycie pod tym wzgledem w przyszlosci

Jakoś sięnie zastanawiałam nad tym ostatnio. Dawniej było mi po prostu wygodnie, więc i jakiejś szczególnej wagi nie przywiązywalam do spraw uczuciowych. I chyba mi tak zostało. Jestem w pełni niezależna, mogę robić co mi się podoba i nie słyszę fochów z tego powodu. A z drugiej strony chyba zaczynam powoli "dorastać" do jakiejś stabilizacji. Więc kto wie, może niedługo coś się zmieni.


Majorka Wróć myślami 10 lat wstecz. Jak wtedy wyobrażałaś sobie swoje przyszłe życie? Co spełniło Twoje oczekiwania, z których decyzji nie jesteś zadowolona? Może coś zrobiłabyś inaczej? A może któryś moment przeżyć raz jeszcze?

[Majorka^^]

Jak wtedy wyobrażałaś sobie swoje przyszłe życie? Co spełniło Twoje oczekiwania, z których decyzji nie jesteś zadowolona? Może coś zrobiłabyś inaczej? A może któryś moment przeżyć raz jeszcze?

wyobrażałam sobie, że będę kiedyś miała duży dom, dobrze płatną pracę, przystojnego męża i że nie będę miała dzieci, bo kiedyś zarzekałam się, że nie będę miała ani jednego potomka :-> Zawsze marzyłam o swoim pokoju, nie wierzyłam za bardzo, że się doczekam, ale wkońcu się doczekałam
Moje oczekiwania jeszcze się nie spełniły i nie wiem czy kiedykolwiek coś się spełni (może poza mężem, bo faceta mam względnie przystojnego )
Co do decyzji- jakoś nigdy nic konkretnie nie planowałam. Jedyne co to wiem ze szczegółami jak będzie wyglądało moje mieszkanie, co gdzie i jak będzie stało Nigdy nie patrzyłam w przyszłość pod kątem szkoły, pracy. Życie samo tak mnie potoczyło częściowo, bo jakoś nigdy nie potrafiłam powiedzieć: chcę być kimś tam i zrobię wszystko, żeby tak było. Nie potrafię ocenić swoich możliwości i nigdy nie robiłam sobie większych nadziei. Z wiekiem stawałam się większą realistką, choć pomarzyć zawsze lubiłam
Wiele rzeczy zrobiłabym inaczej, ale jakoś nie zastanawiam się nad tym tak bardzo, bo szkoda zdrowia i nerwów tak dla przykładu-kiedyś dostałam się do szkolnego zespołu tanecznego i później żałowałam, że zrezygnowałam, bo czasem brakowało mi takich spotkań, rozwijania pasji/talentu.
Momentów, które chętnie przeżyłabym raz jeszcze jest mnóstwo. Zabawy z sąsiadami, dyskoteki w podstawówce, wypady nad jezioro, pierwszy sylwester u koleżanki, który uważałam za pierwszy prawdziwy, oglądanie horrorów po nocach z tatą gdy wszyscy spali, włóczenie się po piwnicach, granie w karty po strychach. Jest mnóstwo chwil, sytuacji do których chciało by się powrócić choć na chwilę dlatego ciężko wybrać jedną. Jeżeli tylko jedna.... to może jakaś sytuacja z ojcem, ale konkretnie ciężko mi coś napisać :->

Mam nadzieję, że jakoś poradziłam sobie z tym gradobiciem pytań


Pytanie do..... Elodi co u Ciebie słychać? Napisz troszkę jak Ci się wiedzie- szkoła, praca, dom mniej piszesz ostatnio o sobie, więc może skrobniesz co nieco w wywiadzie

[Elodi]

co u Ciebie słychać? Napisz troszkę jak Ci się wiedzie- szkoła, praca, dom mniej piszesz ostatnio o sobie, więc może skrobniesz co nieco w wywiadzie

Jestem po winie, mam jakąś tam wenę, zatem sklecę kilka słówek

Zmieniło się u mnie bardzo dużo, ale nie chcę przynudzać, więc w kilku punktach napiszę co tam się dzieje

- miasto zmieniłam na jedno większe, w województwie dolnośląskim... czyli Wrocław
- we Wrocławiu studiuję Filologię Angielską, od zera, ale z pewnymi ułatwieniami (załatwiłam sobie od kilku wykładowców przepisy)
- pracuję również we Wrocławiu, udało mi się na dniach zdobyć pracę na stanowisku doracy klienta w pewnym bardzo czerwonym banku. Cieszę się przeogromnie, ale jeszcze do mnie to nie dochodzi do końca. Praca w centrum handlowym, więc również w weekendy, dlatego mam nadzieję, że w ciągu tygodnia uda mi się znaleźć dwa dni wolnego pod rząd, coby móc do domu podjechać
- w związku stale jestem, w dodatku szczęśliwa, no ale nastały ciężkie czasy- ja Wrocław, on- Zadupie ( ) W gruncie rzeczy dziś się pożegnaliśmy i mam nadzieję, że uda nam się chociaż dwa razy na miesiąc spotkać, a po jego obronie (grudzień) zastanowi się mocno nad tym, co chce robić i przyjedzie do mnie
- bratanek rośnie jak na drożdżach, niedawno skończył dwa latka, zasób słów ma niesamowity. Ostatnio dostałam od niego wiązankę: "Ty orzeszku, ty palcu, ty pajacyku, ty dziadu!" Kochany jest
- Rodzinka miewa się dobrze, piesek przyślepł i przygłuchł, ale niestety jest już stary. Natomiast ząbki i reszta jak najbardziej w normie u niego.
- ja teraz czuję się trochę rozbita. Nie do końca do mnie dochodzi, co się dzieje. Ostatnie dni były cieżkie, ryczałam przed wyjazdem kilka razy... ale mam nadzieję, że naprawdę z tymi spotkaniami nie będzie tak źle...

Pytanie do Sajuri:

Jak się czujesz przyszła mamo? Zakupy w planach, a może już sukcesywnie zbieracie ciuszki w sklepach? Jak nastawiony na maleństwo tatuś?

[Sajuri]

Jak się czujesz przyszła mamo? Zakupy w planach, a może już sukcesywnie zbieracie ciuszki w sklepach? Jak nastawiony na maleństwo tatuś?

przyszła mama czuje sie dobrze czasem coś zaboli, zakluje, troszke trosk o dziecko ale ogolnie jest dobrze i oby tak dalej .
Zakupów nie robie jeszcze , myśle ze zaczne w 5- 6 miesiacu powolutku. A przyszły tatuś jest w niebowziety, bardzo szczesliwy, troskliwy. Mówi się ze ciaza to czesto ciazki czas dla małzenstwa bo humory kobiety itp ale u nas jest lepiej niz przed ciaża Nic tylko co roku byc w ciazy.

nad pytaniem pomysle i napisze po niedzieli .

[ Dodano: 2011-11-28, 07:48 ]
To moze do Magdaaaa

Gdybyś mogła spełnić swoje 3 najwieksze marzenia. Co by to bylo ??

[Sajuri]

oka wysle. Madzi cos nie ma na forum..

[magdaaaaa]

ostatnio na francuskim mialam odpowiedziec na pytanie o marzenie i .... mialam problem.
w sumie wyzbyłam sie wszelkicg marzen , aby sie nie roczarowac .

ale gdybym tak głębiej gdzies poszukała to cos by sie znalazło :
-po pierwsze chciałabym, aby sie rozwiazał jeden problem rodzinny o którym nie chce pisac
- po drugie chciałabym odkryc moj cel zyciowy i osiagnac go , aby nie bac sie jutra , aby miec pewnosc , ze chce tego jutra i ze wiem jak by mialo wygladac
- chciałabym aby oliwia wyrosła na dobrego czlowieka , a wiem ze w dzisiejszych czasach bedzie ciezko
takich rzeczowych marzen jak wycieczka do paryza , miec kilkadziesta par butów czy pojechac kiedys na mazury jeszcze raz , to rzeczy , które mozna osignac zawsze tylko kase miec.

Tilia czy 10 lat temu tak chciałas aby wygladał dzien dzisiejszy , taka sobie wyobrazałas sciezke edukacji , tak wyobrazałas sobie zwiazek , relacje z rodzina itp czy cos zaskoczyło cie albo rozczarowało po spelnianiu planów z przeszłosci a moze chciałs aby twoje zycie dzis inaczej wygladało

[inqaa]

podbijam.
PW wysłałam

[Tilia]

10 lat temu...byłam nastolatką,która marzyła o księciu z bajki i o tym,że kiedyś będzie weterynarzem
Moja ścieżka edukacji przebiegła inaczej niż planowałam i o ile jakiś czas temu miałam myśli "dlaczego tak?" to teraz już wiem,że zyskałam wiele innych rzeczy - doświadczenia,poznani ludzie,przeżycia. Mam wrażenie,że wszystko toczy się tak jak powinno,bo los jakoś tak ładnie kieruje moim życiem
Związek - nie mogłam mieć lepszego. Jestem z cudownym facetem,jest między nami świetne połączenie pod każdym względem

a moze chciałs aby twoje zycie dzis inaczej wygladało

każdy chyba czasami z nas myśli co by było gdyby,ale ja jestem szczęśliwa i nie chciałabym stracić tego co mam obecnie i mam nadzieję,że wkrótce kolejne plany zostaną zrealizowane

pytanie do karatetyki
Z czego co udało Ci się do tej pory dokonać jesteś najbardziej dumna,a co było Twoją porażką?dziedzina oczywiście dowolna

[karatetyka]

Z czego co udało Ci się do tej pory dokonać jesteś najbardziej dumna

Kiedyś miałam już podobne pytanie i wtedy napisałam, że jak na razie najbardziej dumna jestem z tego, że za zarobione przez siebie latem pieniądze udało mi się utrzymać samodzielnie przez cały rok na studiach i od rodziców nie musiałam brać ani grosza, ale teraz myślę, że najbardziej dumna jestem z tego, że udało mi się zbudować kilka naprawdę bardzo wartościowych nie wiem do końca, czy przyjaźni, ale na pewno bardzo, bardzo dobrych znajomości, no i oczywiście wspaniały związek Paula, Gosia, Kasia i Witek to osoby, na które absolutnie wiem, że zawsze mogę liczyć, którym mogę o wszystkim powiedzieć i mimo, że dzielą nas spore odległości nigdy nie odczułam żadnego oziębienia naszych stosunków. No i moja była współlokatorka - szczecińska Gosia, z którą od razu znalazłam wspólny język, milion wspólnych tematów, która ma identyczny jak ja światopogląd i z którą mam wrażenie, że czasem porozumiewam się na zasadzie telepatii
Tak, z tych znajomości jak najbardziej jestem dumna i nawet wolę sobie nie wyobrażać, co by było, gdyby ich nie było.

co było Twoją porażką?

Dosyć ciężkie pytanie, bo tak naprawdę dotychczas nie musiałam się mierzyć z jakimiś większymi przeciwnościami losu i każda negatywna sytuacja w konsekwencji i tak przynosiła pozytywne skutki, więc nie można nazwać tego porażką. Tak naprawdę nie ma chyba takiej rzeczy, którą zmieniłabym w życiu, ale po zastanowieniu stwierdziłam, że jak na razie największą moją porażką był tragiczny wybór promotorki. Zdecydowanie. I to jedyne, co przychodzi mi do głowy.


Pytanie do Katarzynki89
Ze względu na pracę T. widujecie się bardzo rzadko i właściwie przez większość czasu żyjecie na odległość. Jaki ma to wpływ na wasz związek? Jakie macie plany na przyszłość?

[Katarzynka89]

Jaki ma to wpływ na wasz związek?

Nasz związek zmienił się z dnia na dzień. Oboje musieliśmy zaakceptować i nauczyć się żyć przez większość czasu bez drugiej osoby. Zawszę wiedziałam, że ja jestem w tej lepszej sytuacji, bo mam tutaj przyjaciół, wspaniałych znajomych i na pewno mniej odczuwam samotność. Choć przyznam, że bardzo często czuję się samotna.
Na początku nie było łatwo. Musieliśmy nauczyć się wspierać, a jak wiadomo przez esy, krótkie rozmowy telefoniczne bądź na skype nie jest to łatwe. Ale nauczyliśmy się! Oboje jesteśmy z tego bardzo dumni. Teraz żyjemy tylko wspólnie spędzonym tygodniem. Jak same zauważyłyście gdy jest T cały świat nie istnieje dla mnie. Skupiamy się wtedy tylko i wyłącznie na naszym związku. Każdego dnia mówimy sobie jak bardzo zależy nam na drugiej osobie.

Jakie macie plany na przyszłość?

Naszym planem jest przetrwać jeszcze 2 i pół roku w taki sposób jak teraz. Choć oczywiście oboje wiemy, że nie poświęcimy związku dla większej sumy w portfelu i gdy tylko coś by się działo od razu będziemy starali się naprawić to (Odpukać w niemalowane ). Kolejną rzeczą o której cicho marzymy to kupić dom oraz otworzyć coś swojego. T chciałby prowadzić swój biznes, a ja spełniać się jako terapeutka.
Ostatnio rozmawialiśmy o tym czy zostać w kraju czy szukać czegoś za granicą (biorę pod uwagę tylko tam gdzie jest ciepło ). Ustaliliśmy, że zobaczymy co przyniesie nam życie tutaj i jeżeli nie będzie dla nas satysfakcjonujące to wtedy poszukamy czegoś za granicami.

Pytanie do Natalka
Jesteś z nami od niedawna i widzę, że się już zaaklimatyzowałaś między nami babeczkami.
Wymień jedno wspomnienie, które jest Twoim najwspanialszym wspomnieniem oraz powiedz co chciałabyś robić w przyszłości i co miało wpływ na tą decyzję?

[Natalka]

To ja może zacznę od tego, że gratuluję Ci takiej miłości, która radzi sobie z odległością i naprawdę Was podziwiam oby tak dalej!

Wymień jedno wspomnienie, które jest Twoim najwspanialszym wspomnieniem

Choć byłam malutka, miałam może 5 lat to jestem w stanie sobie przypomnieć najważniejsze słowa, gesty, obrazy z wyjazdu nad morze z mamą i bratem. I właśnie te urywki łączące się w całość mogę określić mianem 'najwspanialszego wspomnienia'. Jedna rzecz, która w szczególności utkwiła mi w głowie to to, że z mamą byłyśmy identycznie ubrane - takie same spodenki, koszulki, kurteczki i bandamki zawiązane na włosach, a nawet takie same wzorki na paznokciach i tak razem szłyśmy wzdłuż plaży. Wiele razy w życiu mama mówiła mi, że jestem jej ukochaną córeczką i bez względu na to co będzie - zawsze mnie będzie kochać najbardziej na świecie, ale to był ten pierwszy raz kiedy słuchałam tego z pełną świadomością i zrozumiałam to co do słowa. No i teraz na samą myśl o tym łzy mi się cisną do oczu. Cudowne chwile.

co chciałabyś robić w przyszłości i co miało wpływ na tą decyzję?

jeśli chodzi o kwestie zawodowe - mam zamiar ukończyć prawo i aplikację sędziowską lub prokuratorską. I właściwie gdy w podstawówce przygotowywaliśmy pierwsze wypowiedzi na temat zawodu, którym chcemy się zajmować to od zawsze mówiłam, że chce być sędzią. Co o tym zdecydowało? Wydaje mi się, że pewne cechy takie jak chęć stawiania na swoim, umiejętność argumentacji, poza tym uwielbiam brać udział w dyskusjach o kwestiach kontrowersyjnych. Teraz będąc na studiach tylko upewniam się w tym, że idę w dobrym kierunku by robić to, co uwielbiam. Poza tym mam ułatwiony start dzięki członkom rodziny pracującym w tym zawodzie i dzięki temu wsparciu jest (teraz na pierwszym roku studiów) i mam nadzieję będzie mi łatwiej w późniejszych latach.

Moje pytania kieruję do elizabeth:
Jaka jest Twoja życiowa hierarchia wartości? Czy masz takie cechy, które inni ludzie uznają za wady, a Ty tak naprawdę wiesz, że dzięki nim jest Ci w życiu łatwiej i nie chcesz się tych wad pozbyć?

[elizabeth]

Jaka jest Twoja życiowa hierarchia wartości?

Po pierwsze najważniejsza jest dla mnie rodzina i miłość. Myślę, że nie zawsze tak było - po prostu przechodząc w życiu trudne chwile widziałam na kogo mogę liczyć i kto mnie kocha. Dlatego teraz tak starannie dbam o łączącą mnie i moją babcię więź - zawsze była dla mnie ważna, a teraz wiem, że jest jedną z najważniejszych osób w moim życiu. Często też kontaktuję się z siostrą mamy - moją ciocią, która z racji wieku (tylko 13 lat starsza) jest dla mnie jak siostra, więc mamy świetny kontakt. Oczywiście robię co mogę dla braci i niezmiernie ich kocham. No i Rafał - wiem, że bez niego bym sobie nie poradziła.
To nie jest łatwe pytanie - hierarchia wartości ważna jest dla mnie też przyjaźń.
Uwielbiam odnosić sukcesy, ale nie jest to priorytet w moim życiu - kariera, pieniądze - to jest na końcu mojej hierarchii. Zdecydowanie wyżej jest chęć założenia rodziny i przeżycia całego życia w miłości

Czy masz takie cechy, które inni ludzie uznają za wady, a Ty tak naprawdę wiesz, że dzięki nim jest Ci w życiu łatwiej i nie chcesz się tych wad pozbyć?

Po pierwsze jestem niepoprawną romantyczką - mimo tego, ze często muszę myśleć poważnie i jestem odpowiedzialna, zresztą byłam nawet mając 8 lat, to marzyłam o wielkiej miłości, motylkach itd., jestem marzycielką dokładnie taką jak Ania z Zielonego Wzgórza i te dwie cechy są pewnie według wielu ludzi "niepraktyczne", ale ja wiem, że po pierwsze dzięki temu udało mi się przetrwać wiele ciężkich chwil, a po drugie marzenia, to nic innego jak dążenia, a mając marzenia wcale nie jest trudno o ich realizację
Kolejną moją "wadą" jest to, ze przed wszystkim - prezentacją na zajęcia, pierwszym dniem w pracy itd. stresuję się dużo bardziej od innych, ale z doświadczenia wiem, że dzięki temu zawsze jestem do tego lepiej przygotowana
I ostatnia taka rzecz, jaka przychodzi mi do głowy to mój perfekcjonizm. Często Rafał uważa, ze to moja wada - nie potrafię z nim się położyć, żeby poleniuchować, jeśli wiem, że gdzieś leży jakiś papierek czy widzę gdzieś kurz muszę wstać i zrobić porządek.
Mi to nie przeszkadza, bo uporządkowany świat wokół mnie daje mi poczucie stabilizacji i poczucie, ze sama jestem uporządkowana.

Pytanie do krówki
Czy uważasz, że krótki związek daje Ci dokładny obraz tego jaki jest dany mężczyzna? Czy potrafisz wybaczać w związku?

[krowka17]

elizabeth, zmień pytanie do kogoś innego

[elizabeth]

Pytanie do karate
Czy w Twoim życiu była osoba, która gościła w nim krótko, ale zmieniła w nim coś ważnego, zmieniła Ciebie lub w jakimś stopniu Twój światopogląd? Co to była za sytuacja?

[karatetyka]

Zastanawiałam się długo i w pierwszej chwili doszłam do wniosku, że mimo, iż w moim życiu przewinęło się sporo osób, z którymi nie mam już kontaktu, a których często bardzo lubiłam, to jednak żadna z nich nie zmieniła w moim życiu niczego znaczącego i mimo, że na pewno każdy z nich wywarł na mnie jakiś wpływ, to raczej nie było to nic spektakularnego. Szukałam wśród znajomych, ale wreszcie przypomniałam sobie o mojej fantastycznej polonistce z podstawówki, która uczyła moją klasę przez 1,5 roku. Mimo, że wiele osób nie darzyło jej zbyt wielką sympatią, bo była dosyć wymagająca i konkretna, w dalszym ciągu uważam, że to cudowna kobieta z naprawdę olbrzymią pasją i powołaniem.
Jakoś nigdy specjalnie nie wierzyłam w swoje siły jeśli chodzi o artystyczne działania i już od najmłodszych lat byłam po prostu leniwa i strasznie nie chciało mi się niczego pisać, wymyślać itd. Pani S. uwzięła się, pamiętam, że na zebraniach kazała mojemu tacie pilnować, żebym napisała prace na jakieś konkursy, które - jak się później okazywało wygrywałam. Tak mi się to wreszcie spodobało, że zaczęłam pisać wiersze, wierszyki, opowiadania i miałam zapisanych kilka grubych zeszytów.
Poza tym kiedyś miałam straszny problem, jeśli chodzi o wystąpienia publiczne. To była tragedia. Już na samą myśl, że miałabym powiedzieć coś przed całą klasą, czyli w końcu tylko przed kolegami i koleżankami robiło mi się gorąco i czułam po prostu, jak z każdą chwilą robię się coraz bardziej czerwona. Co zrobiła pani S.? Siłą zaciągnęła mnie do prowadzonego przez siebie kółka teatralnego i kazała grać Balladynę (do dziś pamiętam większość tekstu ) Wtedy nienawidziłam jej za to, ale teraz myślę, a właściwie jestem przekonana, że przez to i przez mnóstwo innych występów przed całą szkołą na apelach czy w Ratuszu na konkursach mój problem minął i teraz owszem, odrobinę się stresuję przed publicznymi wystąpieniami, ale to jest naprawdę malutka trema, która właściwie w ogóle mi nie przeszkadza.
No i przede wszystkim dzięki pani S. przykładam naprawdę olbrzymią wagę do poprawności języka, do ścisłego trzymania się reguł gramatyki, ortografii i już od najmłodszych lat bolały mnie uszy, kiedy słyszałam "włanczać" czy "tylko i wyłącznie"
I oczywiście dzięki niej i dzięki temu, że przynajmniej raz w tygodniu na lekcji polecała nam jakąś ciekawą książkę naprawdę bardzo polubiłam czytać, bo przyznam szczerze, że wcześniej biblioteki omijałam raczej szerokim łukiem.

Pytanie do Madź:
Powiedz, co skłoniło Cię do zarejestrowania się na babskim forum? Czego się spodziewałaś? Czy coś Cię zaskoczyło (pozytywnie lub negatywnie)?
Nie pytam, czy uważasz, że to była dobra decyzja, bo odpowiedź na to pytanie znam

Przepraszam za mało kreatywne pytanie, ale kompletnie nie mam pomysłu.