751 odpowiedzi w tym temacie

[karatetyka]

Sajuri, jakiś czas temu czytałam "Zieloną milę" i podobała mi się bardzo. Jak dla mnie jedna z nielicznych książek, która została też dobrze zekranizowana.

Główna akcja powieści odgrywa się w roku 1933 w stanowym więzieniu w Cold Mountain. Wydarzenia z tamtych czasów są relacjonowane przez Paula Edgecomba, spisującego swoje wspomnienia w domu starców w roku 1996. Na blok przeznaczony dla osób skazanych na karę śmierci (blok E) trafia niezwykły więzień, John Coffey. John Coffey jest obdarzony darem dokonywania cudów uzdrowienia. Został skazany niesłusznie, lecz wyrok musiał zostać wykonany. W owym czasie na bloku przebywają także i inni więźniowie, m.in. William Wharton, rzeczywisty sprawca zbrodni, za które skazano Johna Coffeya, Eduard Delacroix, "Prezes" i "Wódz". Bohaterami powieści są także strażnicy bloku, Brutus "Brutal" Howell, Harry Terwillger, Dean Stanton, Billy Dodge, Percy Wetmore oraz nadzorca bloku Hal Moores i sprzedawca więzienny "Stary Tu-Tut".

Powieść opisuje nie tylko przygody na bloku więziennym, ale także i egzekucje więźniów, oraz dalsze losy strażników i pozostałych bohaterów powieści, aż do czasów obecnych, kiedy jedynym żyjącym pozostaje Paul Edgecombe.

[89kasienka89]

"Anioły i Demony" tutaj zgodzę się z Tigrą. Książkę można pochłonąć w parę chwil, niezłe akcje się dzieją, zakończenie nieprzewidywalne, poza tym przynajmniej ja tak miałam, że książka powodowała, że sama starałam się odgadywać znaczenie symboli. Film przy książce to kiepska podróba

"Dom nad rozlewiskiem" przeczytałam w jeden dzień, książka naprawdę pochłania czas, jestem nią oczarowana. Jest luźnym językiem napisana, czasem humorystyczna, tylko zawsze omijałam długie opisy przyrody- bo tego nie lubię w książkach. Oglądałam też serial na podstawie książki, ale był totalnym dnem.

[irma]

Polecę wam książkę, która jest piękna pomimo, ze nie opisuje dobrych rzeczy. to "król mroku" Melissy Marr. Książka ma niewątpliwie bajkowo-baśniową oprawę. Opowiada o realnych problemach młodej dziewczyny i o świecie złych istot (wróżek), które wykorzystują to, że bohaterka chce odciąć się od tego co ją otacza. Bardzo pięknie napisana.

[magdaaaaa]

Sajuri pozyczyłam te ksiazke , choc balam sie z przez nia nie przebrne, jakos sie obawiałam ze to horror bedzie , ze bedzie jkies mordowanie brtalnie kobiet i jakies niesymatyczne , obrzydliwe obchodzenie sie z ich ciałem , nie widzłam filmu , miłam go kiedsy jak bylam u eks obejrzec , bo on mila na plytce, a spodziewałam sie horroru , wiec nie chcałam sama, ale w koncu obejrzałam cos innego. ksiazke mi sie bardzo fajnie czytało , lekko , przyjemnie, bylam ciekawa co dalej , nawets sie usmiałam < momen nawadniania pol trawy bawola spermą , albo teoria , aby jedzenie bylo takie jak najdalej od ziemii> , ale ostatnie 40 stron to poooorazka , a juz zakonczenie sperdzieliło mi to obraz calej ksiazki
a co bylo u cienie pierwsze film czy ksiazka

[Sajuri]

a co bylo u cienie pierwsze film czy ksiazka

ale jaka ksiazke mas zna mysli?? Anioły i Demony??
bo jesli ta to filmu nie ogladałam

[magdaaaaa]

pachnidlo.

[Sajuri]

pachnidło czytałam i nie zachywciła mnie
film lepszy ogladałam po ksiazce

[KochajacaCzytac]

Witajcie,
Kupiłam moim ukochanym kilka książek pod choinkę. Jeszcze wczoraj zajrzałam do księgarni poszukać czegoś dla siebie i Pan sprzedawca zaczął bardzo zachwalać "Bóg. Życie i twórczość" Hołowni. Grzecznie podziękowałam, ale sprzedawcy udało się mnie zarazić i teraz zastanawiam się czy nie dopisać tej książki do listy autoprezentów mimo już naciągniętego budżetu świątecznego Czytałyście może? Nie wiem czy lubicie takie książki rozwodzące się na temat wiary, ja bardzo.

[magdaaaaa]

Bóg. Życie i twórczość" Hołowni

swietnie on pisze ksiazki czytałam tylko fragmenty , ale pisze ludzkim jezykiem o waznych sprawach wiary, polecam.
lady to był ten kret od pogody ale ksiazki nie polecam, jest infantylna, mnostwo powtorzeń
a jak sie podobał kwiat pustyni ja to czytałam dobre kilka lat temu , ale zainteresowalo mnie to , dobrze sie czytało.

[89kasienka89]

Tanya Valko w książce "Arabska żona" opowiada wstrząsającą historię Polki, która poślubiła muzułmanina. "Arabska żona" to rezultat ponad dwudziestoletnich kontaktów pisarki z krajami muzułmańskimi, efekt studiów i badań, doświadczeń własnych oraz zasłyszanych opowieści. Autorka połączyła w tej powieści wiele ludzkich historii, które przetworzyła na fikcję literacką.


Kiedy Dorota, uczennica szkoły średniej, poznaje Ahmeda, zakochuje się w nim bez pamięci. Jej najbliższe otoczenie nie kryje swojego negatywnego nastawienia do tego związku, mimo to młodzi spotykają się dalej – dziewczyna zachodzi w ciążę, w końcu biorą ślub.

Po pewnym czasie wyjeżdżają do jego rodzinnej Libii. Tam ukochany pokazuje swoje prawdziwe oblicze – znika na całe dnie z domu, jest chorobliwie zazdrosny, nie stroni od rękoczynów. Dorota, zaślepiona miłością, nie zdaje sobie sprawy, że mąż jest zagrożeniem dla niej i jej córeczek. Orientuje się niestety, kiedy jest już za późno.

Tanya Valko to pseudonim absolwentki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Była nauczycielką w Szkole Polskiej w Trypolisie w Libii, następnie asystentką Ambasadora RP, obecnie mieszka w Arabii Saudyjskiej. Jest autorką książek o Libii: "Libia od kuchni", "Życie codzienne w Trypolisie" oraz "Sahara" – ocean ciszy. Jej zainteresowania zdrowym stylem życia zaowocowały książkami: "Dość odchudzania – czas na dietę" i "Nowoczesna książka kucharska". "Arabska żona" to jej debiut powieściowy.

źródło: http://www.students.... ... aser-image



Miałam okazję czytać ostatnio tę książkę i z czystym sumieniem mogę polecić. Napisana bardzo przystępnym językiem, potocznym, także czyta się ją tak samo, jakby słuchało opowieści koleżanki Akcja wciągająca, fajne opisy różnych aspektów kultury arabskiej oraz wątki różnych rodzin, często dramatyczne.

Załączone miniatury

• 

[Desi00]

Na początku to muszę się wam pochwalić, że z moim mężczyzną stwierdziliśmy, że chcemy mieć bobaska:] co prawda starania jeszcze nie rozpoczęte ale przymierzamy się powolutku, więc postanowiłam zdobyć trochę więcej wiedzy na
temat macierzyństwa i zakupiłam tę książkę :

Załączone miniatury

• 

[bean]

Uwielbiam kryminały i dramaty :->

Najlepszą książką jaką przeczytałam i zarazem ulubioną jest "Mistrz i Małgorzata" Michaiła Bułhakowa . Totalitaryzm, dwuznaczność znaczeń, symbole - coś fantastycznego.

Miałam okazję czytać ostatnio tę książkę i z czystym sumieniem mogę polecić.

To chyba będę musiała ją przeczytać :->

[Sajuri]

Miałam okazję czytać ostatnio tę książkę i z czystym sumieniem mogę polecić. Napisana bardzo przystępnym językiem, potocznym, także czyta się ją tak samo, jakby słuchało opowieści koleżanki Akcja wciągająca, fajne opisy różnych aspektów kultury arabskiej oraz wątki różnych rodzin, często dramatyczne

o to coś dla mnie bo uwielbiam ksiązki o takiej tematyce. A przygoda zaczeła sie od ksiązki Wiezniarka islamu.

podobał kwiat pustyni

bardzo dobra ksiażka. Czytalam wiele razy.

[zaneta1]

Była bita i poniżana, a 8 lat życia spędziła uwięziona w piwnicy – wstrząsające wspomnienia Austriaczki, która cztery lata temu wyrwała się z rąk oprawcy!

Natascha Kampusch doświadczyła najgorszego losu, jaki spotkać może dziecko: 2 marca 1998 roku, w wieku

dziesięciu lat, została porwana w drodze do szkoły. Jej prześladowca, technik telekomunikacyjny Wolfgang Priklopil, trzymał ją w pomieszczeniu piwnicznym przez 3096 dni. 23 sierpnia 2006 roku udało się jej uciec z tego więzienia, a Prikopil jeszcze tego samego dnia

odebrał sobie życie.

Natascha Kampusch po raz pierwszy otwarcie mówi o swoim porwaniu, czasie spędzonym w izolacji, relacjachz porywaczem oraz o tym, jak udało się jej uciec z tego piekła.

Kiedy wczesnym rankiem 2 marca 1998 roku w drodze do szkoły nieznany mężczyzna wciągnął ją do białej furgonetki, myślała, że niedługo umrze. Kilka godzin później dziesięciolatka leżała zawinięta w koc na zimnej podłodze w piwnicy domu jednorodzinnego. Wokół niej panowała całkowita ciemność, było duszno, czuć było stęchłe powietrze. Tutaj, w mierzącym zaledwie pięć metrów kwadratowych podziemnym pomieszczeniu, Natascha Kampusch spędziła osiem i pół roku swojego życia. Wolfgang Priklopil był jedynym człowiekiem, którego mogła uważać za kogoś bliskiego. Była przez niego maltretowana, poniżana, dręczona i prześladowana. Dopiero latem 2006 roku udało się jej uciec. Planowała to od pierwszego dnia swojego porwania.

Dopiero dzisiaj Natascha Kampusch czuje się na tyle silna, aby sama opowiedzieć tę historię. W sposób otwarty i bezkompromisowy mówi o swoim trudnym dzieciństwie, uwięzieniu, o fizycznych i psychicznych maltretowaniach. Równocześnie opisuje, jak w tej sytuacji bez wyjścia nauczyła się trzymać prześladowcę w szachu. Jest to historia silnej dziewczyny, która zniosła rzeczy niewyobrażalne i nie dała się złamać.


Zamowilam i bede czytac.

Zrodlo:empik.com

[Roxi]

Czytałam niedawno tę ksiązkę. Polecam kazdemu, kto lubi czytać o dziwnych, niewyobrażalnych sytuacjach. Przede wszystkim zastanawia mnie główna bohaterka...Jej relacja z jej oprawcą jest bardzo dwuznaczna. Polecam na prawdę gorąco!

[Katarzynka89]

A powiedzcie mi to jest w formie dziennika pisane czy jak? I czy zawiera dużo drastycznych szczegółów?

[magdaaaaa]

Sajuriskonczyłam nostalgie aniola , watek romansu matki mi sie nie podobał i to wchodzenie w cialo kolezanki i wszytko co działo sie dalej , dla mnie ta ksiazka mogła sie juz w polowie skonczyc , ciagniecie tego 10 lat nie bylo potrzebne .
ktos cos czytał whartona

[89kasienka89]

Właśnie przeczytałam książkę Małgorzaty Kalicińskiej "Zwyczajny facet". To tej samej autorki, co "Dom nad rozlewiskiem", a więc styl pisania bardzo podobny. Może i szału nie ma, ale całkiem przyjemnie się czyta, bo przystępnym językiem napisana i opisuje szczególnie relacje mąż- żona- trzeba dodać, chore relacje. Poza tym fajnie spojrzeć na pewne sprawy z punktu widzenia faceta Aż dziwi mnie, że autorka tak dokładnie przedstawiła męską osobowość, przecież sama jest kobietą

Czasem kopnięcie losu przynosi nam wyzwolenie… Pozbawiony pracy Wiesiek dowiaduje się od swego kumpla, że jest dobra praca, ale daleko poza domem. Przyjmuje ją z wątpliwościami i nadzieją, zresztą skorzystałby z każdej szansy, byle przerwać poniżający stan pałętania się po domu, bycia utrzymankiem własnej żony. Silne i prawdziwe męskie przyjaźnie pozwalają mu z humorem i dystansem przeżywać życiowe porażki i uwierzyć, że trzeba iść naprzód i poszukiwać sensu życia, nawet gdy wszystko jest przeciw i ma się ponad pięćdziesiąt lat. Los bywa szczodry… W jesiennych barwach Mazur oraz w zimowym krajobrazie Finlandii Wiesiek odnajduje nieznane mu dotąd znaczenie miłości – dojrzałej i mądrej – i kobietę, której tak długo szukał. Małgorzata Kalicińska w swej nowej powieści – Zwyczajny facet– w stylu znanym z bestsellerowego Domu nad rozlewiskiem po raz kolejny udowadnia, że miłość może połączyć i uzdrowić pokaleczone osoby i być nadzieją na spełnione życie. Jesienią też rozkwitają kwiaty...

www.empik.com

Załączone miniatury

• 

[karatetyka]

magdaaaaa, czytałam kiedyś "Ptaśka" i myślę, że warto.

Ptasiek jest opowieścią o przyjaźni i marzeniach, o miłości i o wojnie, o szaleństwie i pięknie: jest historią młodego człowieka, któremu obsesyjna miłość do ptaków umożliwia ucieczkę od ponurej rzeczywistości.
źródło: czytelnia.onet.pl

Akcja dzieje się w szpitalu psychiatrycznym. Narracja prowadzona jest raz przez Ptaśka, czyli mężczyznę, ktoremu wydaje się, że jest ptakiem, a innym razem przez Ala - jego przyjaciela. Książka może nie należy do najlżejszych, ale polecam

[magdaaaaa]

Książka może nie należy do najlżejszych, ale polecam
_________________

to moze po kilku innych po nia siegne

ja przeczytałam spoznionych kochanków : facet 50 lat i niewidoma kobieta, ktora ma ponad 70 ; on jest malarzem , zaczynaja razem tworzyc obrazy , ona opisuje mu paryż jaki pamieta , prowadza długie rozmowy ...
fajnie sie czyta, lekko , wciaga , ale po przeczytaniu 2/3 juz mi sie mniej podobało , przestała to byc lekka ciepla opowiesc.