811 odpowiedzi w tym temacie

[fiona]

Ja obecnie po zrobieniu generalnych porządków u siebie na strychu wyciągnęłam stare komiksy ) i teraz czytam je i przypominam sobie jak to było być dzieckiem ) ale mam radoche jak do tego zaparzę sobie jakąś pyszną zbożową kawkę lub wieczorami aromatyzowaną herbatkę np Dilmah to mogę zapomnieć o całym świecie )

[bikini]

Lektury z dzieciństwa maja w sobie magię. Ja obecnie wspieram rodzinę w pokonywaniu niechęci do czytania, dlatego dość często mam do czynienia z książkami dla dzieci imłodzieży. I bardzo się z tego cieszę

[Paulinna]

Kodeks postępowania karnego .... za 2 dni mam ważny egzamin

[nuska]

Co piątek kolejny tom sagi Akuszerka. Na nic ambitnego niestety na razie czasu nie starcza.

[magdaaaaa]

lilka - wspomnienia o marii pawlikowskiej- jasnorzewskiej
nigdy mnie jej poezja nie ruszała, znma tylko jeden 4wersowy wierszyk na pamiec , charakterek miala trudny , ale lubie o niej czytac.

[nicole88]

Mam za sobą 2 podejście do Lolity Nabakova. Pomału zaczyna mnie przekonywać.

[AgnieszkaT]

Ja obecnie czytam 2 książki:

[zaneta1]

ODZYSKAŁEM JĄ
Jane Fallon

[slavek44]

Burza nad Pacyfikiem.Zbigniew Flisowski.

[Katarzynka89]

"Idź, zapytaj Alice" Anonim

[dorotka12345]

pisn lodu i ognia georga martina fantastyczna fantastyka

[plinkq]

Wyspa niesłychana Eduardo Mendozy - nie wciąga mnie na razie, pewnie zrobię do niej kilka podejść

[ Dodano: 2012-01-05, 21:32 ]

pisn lodu i ognia georga martina fantastyczna fantastyka

czytałam przez całe lato, Daenerys to jedna z moich najulubienszych bohaterek żeńskich. Niesamowite zwroty akcji

[Jula]

James Patterson - "Ja, Alex Cross"

mój ukochany autor i bohater

[Janina]

Miałam się wziąć za "Kuźnicę Kołłątajowską", ale wyszedł nowy numer Budujemy Dom. "Kuźnica" musi trochę poczekać.

[AgnieszkaT]

Ja obecnie katuję się (dosłownie) Odyseją kosmiczną Arthura C. Clarka.

[monik_ka]

ja zaczęłam "Klub Mefista" Tess Gerritsen i mam zamiar przeczytać wszystkie wydane przez nią książki bo jak dla mnie pisze lepiej niż Coben (który do tej pory był moim ulubieńcem)

[Jula]

ja zaczęłam "Klub Mefista" Tess Gerritsen i mam zamiar przeczytać wszystkie wydane przez nią książki bo jak dla mnie pisze lepiej niż Coben (który do tej pory był moim ulubieńcem)

Przeczytałam większość jej książek i ją wielbię, Cobena też lubię ale moim zdaniem Tess piszę o wiele lepiej :->
Miłego czytania !

[Lolka000]

Kończę autobiografię Keith'a Richards'a... "Życie".

Chciało by się powiedzieć TO BYŁO ŻYCIE!!!
Sex, drugs and rock n roll w pełnym tych słów znaczeniu.
Gorąco polecam, mi podoba się bardzo! Keith szokuje, zaskakuje, sprawia że czyta się z otwartymi szeroko ustami

Załączone miniatury

• 

[elizabeth]

"Cień wiatru" Carlos Ruiz Zafon


Bohaterem swojej książki Zafón uczynił Daniela, chłopca, który wcześnie stracił matkę. Kiedy Daniel kończy 10 lat, jego ojciec – uważając go już za wystarczająco dużego i odpowiedzialnego – prowadzi go do ukrytego w sercu średniowiecznej Barcelony Cmentarzyska Zapomnianych Książek. Daniel dostępuje swoistej inicjacji: rytuał powtarzany w rodzinie od pokoleń nakazuje, by wybrał sobie jedną, tylko jedną, książkę i zaadoptował ją, stając się opiekunem odpowiedzialnym za jej dalsze losy. To zadanie na całe życie: Daniel musi ocalić wybraną książkę od zapomnienia.

Cmentarzysko to wpisane w owal pomieszczenie ze snopami światła wpadającymi przez sufit, krętymi korytarzami pomiędzy wysokimi regałami z książkami, półkolami przejść połączonymi mostkami. Setki, tysiące książek, a spośród nich Daniel, przywołany magią, wybiera "Cień wiatru" nieznanego mu autora, Juliana Caraxa. Tak zaczyna się ta powieść, pełna pasaży, tajemnych przejść, wąskich uliczek Barcelony osnutych mgłą niedopowiedzeń.

Tak naprawdę, choć powieść – co niebywałe – wciąga od pierwszego zdania, właściwa akcja rozpoczyna się, kiedy Daniel dorasta i już jako prawie osiemnastolatek zaczyna dociekania i postanawia odnaleźć każdy trop prowadzący go do autora książki. Zafón wprowadza wtedy jeszcze innych bohaterów: włóczęgę-bibliofila, którego Daniel przygarnia z ulicy, zaprzyjaźniając się z nim; tajemniczego i złowieszczego inspektora policji Fumera, depczącego im po piętach; człowieka w masce, usiłującego zniechęcić Daniela do poszukiwań; także kobiety, w których Daniel się zakochuje.

Relacje między postaciami są zawiłe, pełne tajemnic, a sama historia to tajemnica w tajemnicy, jak w powieści szkatułkowej, jak w rosyjskich matrioszkach, jedna w drugiej, a odsłonięcie jednej powoduje ujawnienie kolejnych. Wielość schodzących się i rozchodzących wątków pobocznych jest jak pikantna przyprawa w wykwintnym daniu, a proporcje są idealne. To narrator, Daniel, skupia wszystkie wątki w sobie, jest ich początkiem i końcem. Julian Carax żyje w opowieściach osób trzecich, ale jest nie mniej ważną postacią, ponieważ to on jest niemym, biernym sprawcą wszystkich działań chłopca, to on jest odpowiedzią na wszystkie pytania i rozwiązaniem tajemnicy.

Według tłumacza książki, Carlosa Marrodána Casasa, wzorem Zafóna podczas pisania "Cienia wiatru" była dziewiętnastowieczna powieść w odcinkach. Rzeczywiście, na to wskazywałaby konstrukcja opowieści, a także konsekwencja i staranność domykania wszystkich wątków. Mistrzami Zafóna są Dickens, Tołstoj i Dostojewski, ale "Cień wiatru" przywodzi na myśl raczej Mendozę i Márqueza. Z Márqueza mamy tu realizm magiczny i wszechobecną tajemniczość, z Mendozy – wartką akcję i zawiłą wielowątkowość, a z nich obydwu – język, który – nie wiedzieć czemu – kojarzy mi się z dialogami z filmów Almodóvara. Rzecz dzieje się w 1945 roku, ale wspomnienie o wojnie w kontekście tej książki służy jedynie do nakreślenia ram czasowych, ponieważ Zafón oszczędza czytelnikom jej opisów.

Smaczkiem, który przydaje książce niezwykłości, są wspaniałe i pobudzające wyobraźnię opisy starej Barcelony z jej wąskimi uliczkami, antykwariatami i knajpkami; ich aurę oddają jedynie zdjęcia, których autorem jest zmarły w 1998 roku Francesc Catala-Roca, autor fotografii na okładce książki, którego możemy śmiało umieścić w panteonie najwybitniejszych fotografików obok Atgeta czy Doisneau.

źródło: biblionetka.pl

[AgnieszkaT]

Cień wiatru" Carlos Ruiz Zafon

Kocham tę książkę, wciaga strasznie Chociaż jak zrobiłam "małą" przerwę to musiałam dojść kto jest kim, więc najlepiej czytać jednym tchem.
Ale szczerze polecam.