294 odpowiedzi w tym temacie

[Madzia81]

Z kim mieszkacie drogie forumki?
Jeśli z facetem - to jak długo? Jakie były początki mieszkania we dwoje? Jesteście już całkiem na swoim czy wynajmujecie?

Jeśli z rodzicami - to czy i kiedy planujecie się usamodzielnić??
A może któraś mieszka sama? Albo chciałaby mieszkać sama?

To ja o sobie.
Z naszym mieszkaniem to były perypetie. Od początku. Pierwszy raz zamieszkaliśmy ze sobą 27 grudnia 2005. Było to 3 tygodnie po zaręczynach. Zamieszkaliśmy w mieszkaniu ciotki, która była wtedy w Stanach i nie szykowała się do powrotu do Polski. Rodzice nie mieli większych zastrzeżeń do naszeg pomysłu, no może mamy troszeczkę cichutko poplumkały Czy miałam obawy? Ogromne Czy sobie poradzimy finansowo? Czy nie będę tęsknić za rodzicami? Czy będziemy potrafili się dogadać co do takich najbardziej prozaicznych rzeczy? Jak Misiek przyjmnie i zaakceptuje moją Lunę? Czy będzie mi pomagał w obowiązkach domowych? Czy poradzę sobie z gotowaniem? I masa innych pytań się przewinęła. Ale najważniejszym argumentem ZA było to, żeby się sprawdzić, dotrzeć przed ślubem. Udało się Pierwsza komplikacja pojawiła się z początkiem czerwca, kiedy to ciotka wróciła do Polski i musieliśmy opuścić mieszkanie. Każdy wrócił do siebie. Tak postanowiliśmy doczekać do ślubu. Było ciężko, ale czas szybciutko zleciał. Po ślubie przez miesiąc pomieszkiwaliśmy u moich rodziców - nie polecam, po czym wybyliśmy do Anglii. Mieliśmy tam być rok, może więcej....Madzia wróciła po 3 tygodniach, Marcin po 1,5 miesiąca. Zaczęły się poszukiwania własnego M. Po kolejnym miesiącu spędzonym razem w mieszkaniu rodziców, wyprowadziliśmy się spowrotem do mieszkania ciotki, która znowu wyjechała do Stanów. I tutaj siedzimy aż do dziś. Ale jeszcze najdalej miesiąc. Mieszkanko już mamy Czekamy na wyprowadzkę starych właścicieli. I moment, kiedy dostaniemy klucze będzie najszczęśliwszym dniem tego roku

[_eta]

ja mieszkam z rodzicami... ale może od przyszłego roku z chłopakiem sam na sam.. bo takto on "mieszka" z nami...
ale ja mam dobry kontakt z rodzicami wiec ja bym mogła z nimi mieszkać tylko że w domu a nie w bloku bo co będzie jak nam dzidzia na świat przyjdzie? kicha nie

[kroplarosy]

Ja aż do ślubu miezkam z rodzicami. Chcę się tym nacieszyć ( widzę, ze rodzicom tez trudno i rozpieszczają mnie do granic możliwości... ) Potem ide mieszkać do męża. Tzn. jego duży dom dzielimy na dwie części. Mniejszą ( tzn. dwa pokoje z kuchnią) zabierają teściowie a my z Gumisiem dostajemy kuchnię i trzy pokoje. Wejście mamy wspólne.
No ale w mojej łepetynce juz rodzi sie projekt naszego własnego domu... Może nie za rok, ale go zbudujemy!

[Diablica666]

Ja mieszkam z rodzicami i dobrze mi z tym jeszcze nie czuje się na siłach aby opuścic rodzinne gniazdko i lecieć w świat.W ciągu nastepnych dwoch lat planujemy z miskiem wyjazd do Angli , on za ten czas porobi sobie wszelkie kursy spawalnicze (jest grafikiem i spawaczem) aby podnieśc kwalifikacje a ja wszelkie kursy doskonalące kosmetykę (piercing,tatoo,botox,masarz,wizarz) oraz kurs angielskiego (mój mis zna angielski biegle a ja troszeczkę) i mykamy stąd .Niestety martwie sie o kota bo o ile pies to pupil moich rodziców to kot już nie bardzo i powiedzieli ze mam go zabierać ze sobą a przewóz kota do Angli samolotem to koszt ok.1000 zl i może jeszcze 6 miesięcy kwarantanny (bo nie wiem czy przepisy sie zmienily) jeśli sie okaże że kwaranntany juz nie ma to raczej go zabierzemy a jeśli nie to będę mosiala znaleść mu domek

[madzia]

No to Diablica nie wiem czy do tego paszport nie dojdzie dla tego kotusia

Ja wyjechalam z domu 2 i pol roku temu. Od poczatku bylo super Nie mamy jeszcze nic swojego, ale planujemy kupno domu

[_eta]

Kociak,
dlatego napisałam ze teraz mogę ale jak założę rodzinę to trzeba iść na swoje

[madzia]

ale jak założę rodzinę to trzeba iść na swoje

raczej nie inaczej

My nawet jak jedziemy do polski na 2, 3 tygodnie to tez chcemy mieszkac razem

[Madae]

ja ... ja nie wiem z jednej strony nie chcialabym zeby mama czula sie samotna...a z drugiej nie chcialabym jej siedziec na glowie ...jedynym optymalnym rozwiazaniem byloby mieszkanie w domu gdzies na przedmiesciach gdzie byloby wystarczajaco duzo miejsca dla mnie i mojego meza ale rowniez dla mojej mamy

[Madzia81]

a ja to wolę mieszkać w mieszkaniu sama z mężem, niż w nawet wielkim domu z rodzicami. jednak sami to sami. ale jednocześnie szukając mieszkania - szukałam jak najbliżej rodziców, żeby w każdej chwili móc przybiec do nich i będziemy mieszkać na tym samym osiedlu, 5 minut na piechotkę od siebie, ale samodzielnie i tak jest dla nas dobrze, najlepiej

[NudnaBaba]

Ja puki co to mieszkam z rodzicami. Ale chciałabym mieszkac w mieście bez rodziców I pora się już całkowicie usamodzielnić no ale to raczej za kilka dobrych latek

[calineczka]

Od prawie 10 miesięcy mieszkam z Krzyskiem u moich rodziców. Dostaliśmy dosyc duzy pokoj i tak sobie zyjemy chociz oboje bysmy chcieli sami ale chwilowo nie mamy jak

[.::Moniczka::.]

No więc z facetem zamieszałam jakiś rok temu. Po ślubie przenieśliśmy się do niego. Hehe śmieję się, że "uwolniłam" się od rodziców, ale zamieszkałam z teściową
Ale wcale nie jest źle. Nikt nikomu w droge nie wchodzi, nie kontroluje i nie wtrąca się.
Jednak wiadomo, co na swoim to na swoim

[calineczka]

Jak ten czas leci :-> dopiero zamieszkalismy razem, jakie emocje każde zastanawialo się czy damy rade a teraz nie wyobrażamy sobie powrócić do spotykania się tylko.. Juz niedługo będzie rok

[Nymphadora]

Ja na razie z rodzicami, do męża przeprowadzam się po ślubie, to jest w sierpniu przyszłego roku. I mamy ten komfort, że od początku będziemy mieszkać sami

[Viagra]

Go tej pory mieszkaliśmy z Pawłem osobno, od jutra zaczniemy razem Mam nadzieje, że sie będziemy dogadywać i że wszystko sie ułoży po naszej myśli :->

[calineczka]

całkiem inne życie niż takie spotykanie się... Ale to najwcześniej za rok a ja chcę już

zgadzam sie z Tobą ........ czasami jest tak , że się na siebie wkurzamy ale nigdy nie pomyslałam , że dobrze byłoby aby sie wyprowadził


A wczoraj moja Teściowa powiedziała , że teraz najtrudniejsze przed nami tzn jakies dwa pierwsze lata mieszkania razem ( dobrze , że mnie lubi bo bym sobie pomyslala , że czeka aż sie rozejdziemy )

Zobaczymy ale wierzę , że będzie ok

[madzia]

Kociak, to dążcie do tego zeby tak bylo
Jest calkiem inne zycie i tu Cie rozumie...kiedys pamietam jak jeszcze nie mieszkalismy razem to czasem byly dziwne sytuacje, ze np. nie moglismy sie spotkac z roznych powodow, albo ze on gdzieś wyszedł beze mnie itd. to takie niby nic ale ja juz sie denerwowalam chociaz nie myslalam jeszcze o wspólnym zamieszkaniu ale wtedy koleżanka mi powiedziala ze wszystko byłoby inaczej gdybyśmy mieszkali razem ...

że teraz najtrudniejsze przed nami tzn jakies dwa pierwsze lata mieszkania razem

Bo ja wiem? Regułą to na pewno nie jest