106 odpowiedzi w tym temacie

[viola]

Masakra dla mnie takie przyjęcia.Śmieszy mnie, takie afiszowanie sie z intymną sprawą.
Bo to jest intymna sprawa.

[Aspirynkaaa]

Dla mnie te przyjęcia, to jakaś żenada. Może zbyt zacofana jestem ale nie chciałabym, żeby wszyscy na mnie patrzyli " o ta ma pierwszy okres" i jeszcze mi tego gratulowali.
Chociaż koleżanka dostała z tej okazji od mamy pierścionek. Coś jako zaproszenie do świata "kobiet" i pamiętam, że bardzo jej tego zazdrościłam.

[magdaaaaa]

wlasnie sobie tak mysle, ze jutro mi stuknie 15 lat jak mam @ pomyslec, ze jak bym była muzułmanką i mieszkała w jakims Pakistanie to juz bym z 5 dzieci urodziła.

[ancuś]

Pamiętam ten dzień 2 stycznia 2000 rok
Wiedziałam wszystko i jakoś się nie przestraszyłam - najgorsze było to, że moja mama zrobiła z tego aferę i obdzwoniła pół rodziny. Jeśli czegoś chcę oszczędzić własnej córce, to właśnie tego co czułam, gdy kolejne ciocie i wujkowie się dowiadywali, że jestem już kobietą - masakra.
Też tak miałyście? Czy może tylko moja rodzicielka wpadła na taki pomysł?

[magdaaaaa]

eż tak miałyście? Czy może tylko moja rodzicielka wpadła na taki pomysł?

u mnie takich szopek nie bylo. 

[zewsząd i znikąd]

Dowiedziałam się, co to jest okres, w wieku 8 lat i popłakałam się ze strachu, że mnie coś takiego czeka.

Dostałam okresu krótko przed jedenastymi urodzinami. Koszmarnie wcześnie... Dla porównania: pierwszy utracony mleczak - 4 lata, zęby siódemki - 7 lat, początek biustu i dorosłego owłosienia - 8 lat, ostatni utracony mleczak - 9 lat, przejście z dziecięcego na dorosłe obuwie - 10 lat, mutacja głosu (owszem, miałam) i zatrzymanie wzrostu - 12 lat. Też koszmarnie wcześnie...

[Kate300]

Ja swojej pierwszej miesiączki szczerze mówiąc w ogóle nie pamiętam. Nawet nie pamiętam, czy miałam 10 lat czy na przykład 13 - amnezja! Nie przypominam sobie też, jakiegoś strasznego stresu z tym związanego. w ogóle nie przekonuje mnie idea popularnych coraz bardziej imprez z okazji uczczenia tego faktu. Moje osobiste zdanie jest takie, że to dość sztuczne. Warto natomiast - z punktu widzenia matki - przygotować wcześniej córkę do tego "wydarzenia". Sporo jest teraz miniporadników, którymi można się posiłkować