114 odpowiedzi w tym temacie

[halynka]

Ilonka, domyślam się, że sytuacja nie jest prosta dla Ciebie, ale widać tak miało być. Wierze, ze wszystko się ułoży, a póki co rodzina da Ci wsparcie, którego potrzebujesz. Ściskam

[slavek44]

ILONKA,tak mi przykro,wspolczuje Tobie i Twojemu mezowi,duzo sil.

[LadyNefretete]

Ilonka wiary i siły Trzymaj się dzielnie:*

[tigraa84]

Ilonko współczuję Wam bardzo i siły życzę dobrze, że nie jesteś z tym wszystkim sama, razem na pewno sobie poradzicie. Trzymaj się

[Olenka]

Ilonka trzymaj się mocniutko

[Katarzynka89]

Ilonka współczuje i życzę siły

[monik_ka]

dopiero teraz zauważyłam... strasznie mi przykro Ilonko wierzę że następnym razem się uda bądź dzielna

[inqaa]

Współczuję bardzo ale wierzę też że dasz sobie radę Głowa do góry

[Prinzessin29]

Przykro jest czytac ze jest tyle kobiet ktore przezyly tragedie poronienia.
Ja poronilam 4 razy.

[Edzia]

Witam wszystkie Mamy

Chcę podzielić się z Wami swoją historią jak dla mnie Tragiczną

Dnia 10 czerwca 2010 roku urodziłam Piękną Córeczkę
dałam jej imię Weronika

ale Dnia 06 lipca 2010 roku Zmarła mi przy Operacji

miała by teraz 2 latka

PS: zwracam się teraz Do was Kochane MATKI - Kobiety

powiedzcie mi jak mam se radzić z tym

tera może troche lepiej ze mna , ale nie radzę se jak np są takie Dni jak : DZIEŃ MATKI Który się tera zbliża , DZIEŃ DZIECKA , I JEJ URODZINKI DZIEŃ ZMARŁYCH ITD

POWIEDZCIE JAK WY SE RADZICIĘ Z TYM ...


CZY WOGÓLĘ SIĘ DA

[tigraa84]

Edzia, współczuję Ci i nawet nie potrafię sobie wyobrazić co czujesz Może to banał, ale czas leczy rany i pewnego dnia i Ty nauczysz się znowu cieszyć życiem. Wiem, że nigdy nie zapomnisz o tragedii jaka Cię dotknęła i zawsze wspomnienie o córeczce będzie wywoływać kłucie w sercu, ale mam nadzieję, że poradzisz sobie z tym. Trzymaj się cieplutko

Weronika to Twoje jedyne dziecko?

[Anonimka]

tera może troche lepiej ze mna , ale nie radzę se jak np są takie Dni jak : DZIEŃ MATKI Który się tera zbliża , DZIEŃ DZIECKA , I JEJ URODZINKI DZIEŃ ZMARŁYCH ITD

Radzisz sobie tylko nawet o tym nie wiesz. Już jeden rok tych "świąt" za Tobą i dałaś radę. Ja wiem, że łatwo powiedzieć, że nigdy nie zapomnisz tej tragedii ale życie jakoś (no właśnie "jakoś") toczy się dalej, musi toczyć się dalej. Trzymaj się

[nikus]

Na pewno nie da sie zapomniec i bedzie bolalo zawsze, ale wg mnie z czasem bol zmaleje, choc nadal bedzie go czuc bardzo wyraznie.
Nie wyobrazam sobie tego bolu, bo musi to byc straszne. Najgorszy bol.
Sciskam cie i zycze duuuzo sil

[AgnieszkaT]

Zapomnieć się nie da, bo próbowałam...
Czy ból zmaleje? To zalezy od człowieka, bo u mnie nie zmalał.
Dobrze jest się wygadać, mówic o tym otwarcie. Trzeba zawsze żyć jakąś nadzieją.
Jak chcesz porozmawiać to służę.

[Edzia]

Dziękuję ci tigraa84

masz racje że Weronika to MOJE JEDYNE DZIECKO
CHOĆ ONA NIE ŻYJE
JA CZUJE SIĘ MATKĄ I NIĄ POZOSTANĘ DO KOŃCA ....

[ Dodano: 2012-05-24, 19:33 ]
Dzięki za wsparcie Anonimka

wiem że jeden rok za mną , ale też nie był łatwy dla mnie żadne te dni które wymieniłam nie są dla mnie łatwe

tym bardziej że w trakcie tragedii i teraz - nie miałam wsparcia od ojca dziecka , od własnej rodzinnki itd jedyna osobą była moja jedyna Przyjaciółka

i tera też nie mam wsparcia od ojca dziecka z którym nie jestem już ani od rodzinny

jedyna to ta Przyjaciółka i obecny partner

ale masz racjie życie się toczy dalej i musi się toczyć dalej

[ Dodano: 2012-05-24, 19:35 ]
dzięki za otuchę nikus

[ Dodano: 2012-05-24, 19:39 ]
DZIĘKI ZA OTUCHĘ AgnieszkaT

WIDZĘ ŻE TO SAMO PRZESZŁAŚ - WSPÓŁCZUJĘ CI

DOBRZE JEST POGADAĆ Z KIMŚ KTO CIĘ ROZUMIE ....

JEŚLI BYM CHCIAŁA POGADAĆ TO BĘDĘ PISAŁA DO CIEBIE ORAZ DO INNYCH

JESZCZE RAZ DZIĘKUJE CI Agnieszko

[Riia]

Nie wiedziałam gdzie to wpisać, więc napiszę tutaj. Ponieważ sporo z Was pyta co się dzieje i domyśla się ale nie ma pewności to napiszę.

Nie jestem już w ciąży. Lekarz dał mi wybór: ogromne ryzyko lub usunięcie ciąży. Wyboru dokonałam, zabieg miałam prze świętami w środę.
Piszę to w temacie starty, bo tak to czuję. Nie chciałam usuwać ciąży, ale zbyt mocno bałam się o swoje życie. Po zabiegu było bardzo źle, ale wiem, że muszę żyć z tym dalej.

Wiem, że dla niektórych będzie to straszne co zrobiłam, że nie wszystkie będą rozumiały taką decyzję. Być może dlatego jakoś nie umiałam tego napisać tak bezpośrednio, ale czuję ze muszę i powinnam.

Jeszcze raz dziekuję tym, które mnie przez ten czas bardzo wspierały. Nie umiałam o tym mówić, bo od razu łamał mi się głos. Pisać było łatwiej, a dzięki temu łatwiej wyrzucić z siebie ból.

[inqaa]

Riia, jakkolwiek to zabrzmi - wydaje mi się, że wybór ten był najsłuszniejszy z możliwych Raz, że pewnie kochasz swoje życie i bałaś się wizji śmierci a dwa - osoba z którą powinnaś to dziecko mieć musi być zupełnie inna, bardziej odpowiedzialna. Teraz widzisz, że ojciec twojego dziecka nie był taki święty a nawet okazał się burakiem. Życzę ci, żebyś w końcu poznała prawdziwego faceta i to dopiero z nim założyła rodzinę

[nikus]

Riia, nie wiem jak postapilabym ja, naprawde nie wiem i ... nie chcialabym sie nigdy dowiedziec.
Ale kiedy patrze na Okruszka, teraz, w tym momencie, to nie umialabym. Chyba latwiej byloby mi zrezygnowac z mojego zycia.
Ale to tylko teoretyzowanie, wiec...

Duzo sil

[Riia]

jakkolwiek to zabrzmi - wydaje mi się, że wybór ten był najsłuszniejszy z możliwych

To właśnie trzyma mnie przy normalnym funkcjonowaniu. Ryzyko było naprawdę duże, lekarz nie umiał powiedzieć czy wytrzymam do końca ciąży. Decyzja była trudna, bo jednak to była część mnie, słyszałam bicie jego serca, co mam wrażenie słyszę do dzisiaj.
Ale wiem, że rozpamiętywanie nie pozwoli mi żyć , a ja bardzo chcę żyć. Zawsze to gdzieś we mnie będzie.

nie wiem jak postapilabym ja, naprawde nie wiem i ... nie chcialabym sie nigdy dowiedziec.
Ale kiedy patrze na Okruszka, teraz, w tym momencie, to nie umialabym. Chyba latwiej byloby mi zrezygnowac z mojego zycia.

Nie życzę nikomu takiej decyzji, bo to był najtrudniejszy moment w moim życiu. Wybór łatwy nie był, ale strach o własne życie wygrał. Nie wiem czy to jakoś nie pokazuje że może nie nadaję się na matkę, że może powinnam zaryzykować. Zawsze będę się zastanawiała co by było.

Dzisiaj już jestem bez proszków, potrafię się rozpłakać "bez powodu" w ciągu dnia, ale staram się za chwilę zająć czymś innym. Wszystko jest jeszcze świeże.

A R. jak dowiedział się o zabiegu po prostu odetchnął i urwał kontakt. Upewnił się tylko czy na pewno usunę i tyle. Nie było od niego nawet smsa czy żyję, jak się czuję, czy może potrzebna mi pomoc. A nie jeden po zabiegu napisał: "czas leczy rany".
Okazał się gówniarzem, który nie jest wart niczego. Ta sytuacja otworzyła mi wreszcie oczy, tylko szkoda, że tak boelsnie.

[Sajuri]

Ale kiedy patrze na Okruszka, teraz, w tym momencie, to nie umialabym. Chyba latwiej byloby mi zrezygnowac z mojego zycia.

i pewnie tu ktos napisze ze gadasz glupoty ale ja mam takie samo odczucie jak ty.

Ale jak byloby gdybym byla na miejscu Ria pewnosci nie mam i nie chce wiedziec. Zbyt trudny temat.
I mocno wspolczuje kazdemu kto taka decyzje musi podjac