237 odpowiedzi w tym temacie

[Wisienkowa]

Dodatkowe zajęcia z języków, taneczne, sportowe, muzyczne. To wszystko to są koszty i to niestety nie małe. I niestety w biednej rodzinie te drzwi się dziecku często zamykają.

Nigdy nie miałam czegoś takiego... I jakoś byłam szczęśliwa. Brakowało mi tylko zrozumienia i obecności...

Jestem zdania, że gdybym chciała czekać aż będę mogła spełniać marzenia i zachcianki moich dzieci to nigdy bym nie była w stanie mieć dziecka.

Co jeśli mi się w życiu nie powiedzie? Mam nie mieć dzieci przez to?

[Marzycielka24]

Dziewczyny, trochę żeście popłynęły z tematem.



Do dalszych rozważań na temat, kiedy czas na dziecko zapraszam tutaj:

kiedy-czas-na-dziecko-vt37.htm?highlight=kiedy+czas

[Riia]

Nigdy nie miałam czegoś takiego... I jakoś byłam szczęśliwa. Brakowało mi tylko zrozumienia i obecności...

Bo może niczym się nie interesowałaś i tego nie potrzebowałaś. Ale Twoje dziecko może tego potrzebować. Może będzie miało talent np muzyczny, a może do języków. Ciężko powiedzieć nie pójdziesz bo ja chcę jeszcze więcej dzieci.

Jestem zdania, że gdybym chciała czekać aż będę mogła spełniać marzenia i zachcianki moich dzieci to nigdy bym nie była w stanie mieć dziecka.

Rozwijanie talentu to dla mnie nie jest zachcianka. Zachcianka to kolejna ta sama zabawka tylko z lepszą bronią lub ubrankiem. Warto się tylko zastanowić czy dasz dziecku podstawy aby się rozwijało czy tylko (i aż samą miłość). Ale to moje zdanie.

Co jeśli mi się w życiu nie powiedzie? Mam nie mieć dzieci przez to?

To jest inny przykład. Jeśli w życiu coś się stanie i trzeba z wielu rzeczy zrezygniować to jeśli dobrze wychowasz dzieci to będą to rozumiały. Ale czym innym jest dla mnie podejście z góry że może być biednie aby więcej dzieci było.

Ale mówiąc szczerze, jeśli bym wiedziała, że mnie nei stać nawet na jedno i będę żyła z kartką i ciągle wyliczała to TAK uważam, ze w takim przypadku nie powinno się mieć dzieci.

[magdaaaaa]

Ale mówiąc szczerze, jeśli bym wiedziała, że mnie nei stać nawet na jedno i będę żyła z kartką i ciągle wyliczała to TAK uważam, ze w takim przypadku nie powinno się mieć dzieci.
_________________

gdyby ludzie tak podchodzii do tematu to co 5 osoby nie byloby na forum. sporo z nas urodzilo sie w czasavh, gdzie aborcja byla legalna.

ja kiedys bardzo chcialam miec dzieci , dzis w sobie to zagluszylam, bo wiem, ze trudno by mi bylo zapewnic mu odpowiednia ilosc uwagi
ale rozumiem kobiety , ktore nie chca i nie maja.
spotykam czasem takie, ktore maja dzieci bo t naturalna kolej rzeczy , ale wcale sie do tego nie nadaja.

[Riia]

[quote name="magdaaaaa"][/quote] gdyby ludzie tak podchodzii do tematu to co 5 osoby nie byloby na forum. sporo z nas urodzilo sie w czasavh, gdzie aborcja byla legalna.
[/quote]

Ale to jest moje podejście, nie mówię, że każdy ma myśleć tak samo. Jest temat to napisałam co myślę. Nie wnikam z jakich pobudek ktoś ma dziecko i ile ma pieniędzy, nie moja sprawa. Ale co myślę napisałam.

Ale tak samo ci, którzy mają gromadkę dzieci i siedzą tylko na pomocy społecznej powinni sami sobie radzić i nie wyciągać ręki po kasę z moich podatków. To oczywiście skrajny przykład, ale jak widać niektórym takie podejście jak moje by się przydało.

[nie(d)oceniona]

Riia, dublujesz temat. przenioslas sie juz do "kiedy czas na dziecko" i tam z dyskusja pozostan.

[malwitka]

Bardzo długi czas nie znosiłam dzieci, drażniło mnie dosłownie wszystko, bo brudne, bo wrzeszczą ect. Pękło coś we mnie przed poznaniem Męża. Dosłownie jak grom z nieba, nawet mama się śmiała, a co Ty w ciocie się bawisz, gdy kuzynostwo przyjeżdżało z maluchami to zaczęłam się nimi zajmować, bawiłam się z nimi, czytałam im historyjki, śpiewaliśmy piosenki, a później tak z czasem z czasem, gdy pozwoliłam w ogóle sobie na kontakt z dzieciakami to wszystko mi minęło. Uwielbiam kobiety w ciąży i ja sama bardzo bym chciała stać się ciężaróweczką. Mąż również pragnie dzidzi, teraz to pragnienie jest dla mnie nie do opisania, z resztą chyba mamusie wiedzą co to znaczy, tym bardziej, że u nas jest problem... Teraz pojawił się kolejny i tak schodzi to wszystko... Ale mam nadzieję, że ten stan póki co szybko mi nie minie.

[palomka]

Ja to chyba od zawsze lubiłam i zresztą dalej bardzo lubię dzieci... Pewnie dlatego też wybrałam pedagogikę.
Czasami sobie myślę, że już bym chyba mogła mieć nawet swoje

[halynka]

Z każdym kolejnym miesiącem jest coraz większy chyba u mnie. W ogóle zrobiłam się taka opiekuńcza i załącza się chyba tzw. syndrom wicia gniazda. Boje się, że jak się maluch urodzi to go nie oddam nikomu.

[magdaaaaa]

Boje się, że jak się maluch urodzi to go nie oddam nikomu

tylko, zebyto było w granicach normy

[pattkaaa21]

Mój instynkt już się odezwał, a mam dopiero 22 lata,mój partner 23. Czujemy, że chcemy takiego małego brzdąca. I nie jest to jakaś zachcianka, bo często nam się tak zdarza, że coś bardzo chcemy i musimy to mieć. Jak widzimy małe dzieciaczki to serce mięknie. Planujemy bobaska za 2 lata, za rok będziemy się już starać .

Już nawet mamy kilka ciuszków. I powoli chcemy pokoik urządzać ( na szczęście mamy duży dom)

[Vanilia2905]

no to ja Wam powiem że mam zupełnie odwrotnie.....

tak wiem, zaraz zacznie się najeżdzanie na mnie no ale trudno...

a więc. od małego miałam chyba coś ala instynkt macierzyński,

jak byłam malutka to bawiłam się laleczkami, to córeczki były oczywiście

bawiłam się często z młodszymi dziećmi,

jak byłam starsza to nawet opiekowałam się dziećmi...

szczerze ? to miałąm pier*olca na punkcie ich.

Wiecie że nawet kupowałam śpioszki dla "ewentyalnych potomków" ?

to chyba nie było normalne.... hmmm no i wreszcie się to skończyło.

stopniowo. a teraz jest tak że na dzieci patrzeć nie mogę

bez kitu, czysta i zupełnie szczera nienawiść do dzieci.

nie wiem skąd i dlaczego.... amen

[pattkaaa21]

Wiecie że nawet kupowałam śpioszki dla "ewentyalnych potomków" ?

haha, ja mam w tej chwili tak , razem z K, kupujemy śpioszki, bluzeczki. Ostatnio nawet kupiliśmy miniaturkę fotelika ze skórki, jak juz będziesz umiał sam siedzieć to będzie u dziadka

[halynka]

@pattkaaa21 nie chcę cię zniechęcać, ale planowanie pokoiku dziecinnego i urządzanie go zanim jest się w ciąży to chyba przesada. Bo to tak niesprawiedliwie zazwyczaj bywa, że ci co bardzo pragną dziecka, muszą się o nie trochę postarać.

 

@Vanilia2905 jak już raz się odmieniło to może i znów tak się stanie.

 

Ja od zawsze chciałam być mamą i tak jak przeczuwałam jest to najpiękniejsze co się może zdarzyć w życiu.

Użytkownik halynka edytował ten post 23 lutego 2014 - 21:36

[pattkaaa21]

Nie to nie jest przesada. Nie mam innych zmartwien/problemow/obowiazkow wiec robie to co mnie cieszy. Nie mysle negatywnie, wrecz odwrotnie. A starac bedziemy sie z przyjemnoscia

[mloda]

@majorka w sumie to ta decyzja dopiero we mnie kiełkuje... Jeszcze nie ustaliliśmy z Ł że na pewno teraz i że zaczynamy działać..

Czy w kwestii mojego instynktu się coś zmieniło? Trochę tak, już nie reaguje panicznym wstrętem na ten temat

Mam 27 lat i wiem że lepiej się z tym uporać przed 30tka, także może w tym roku jeszcze coś zaczniemy działać, zobaczymy

[Sajuri]

@mloda gdzies czytalam ze instynkt pojawia sie u niektorych kobiet wcale nie tak odrazu ....tylko w momencie jak musza sie opiekowac maluszkiem. I to wcale nie musi byc twoje dziecko wstarczy abys np. zostala rodzicem  zastepczym ( taki przyklad ) to owy instynkt sie pojawi

[Majorka^^]

Nie to nie jest przesada.

ale według halynki jest, chyba można wyrazić swoją opinię?

sama uważam, że to dziwne... lubię oglądać ciuszki dla dzieci, ostatnio 2 dni pod rząd przeglądałam wózki na necie, ale kupowanie to już inna faza   

 

A mój post z 2010:

'jak do niedawna nie myślałam o dziecku tak teraz myślę że za 2-3 latka bardzo bym chciała zostać mamą   '

 

 

a tu 2014

 

Co się zmieniło? Nadal dzidzi bym chciała, ale dopiero jak po stażu mnie zostawią.

Jeżeli w tym roku zamieszkamy razem to już w ogóle super. 

Także za rok... to byłoby coś  ale wiadomo jak to w życiu....

 

 

Młoda widocznie coś jest na rzeczy się ten instynkt się pojawia, mimo, że go wcale nie było ani odrobinki jeżeli decyzja zapadnie to trzymam kciuki, żeby sprawy w tym kierunku układały się po Waszej myśli

Użytkownik Majorka^^ edytował ten post 25 lutego 2014 - 22:00

[89kasienka89]

@młoda no widzę zmiany w tej kwestii, Ty najbardziej z forumek kojarzyłaś mi się a antydziedziowym podejściem, może potrzebowałaś czasu do tej decyzji, ot po prostu Ci się odmienia To jak podejmiecie decyzję, że jednak mała @młoda będzie , to zaciskam kciuki

[gogi]

Zaszłam w ciążę bardzo wcześnie bo miałam raptem 17lat  urodziłam miesiąc po 18-tych urodzinach. 

Oczywiście o żadnym instynkcie nie było mowy  ...raczej odpowiedzialność...ot...będzie dziecko musi być rodzina...ciąża minęła bardzo szybko i jak zobaczyłam syna...zakochałam się w nim.Bywało trudno,możnaby rzec...beznadziejnie...pan mąż pracował,więc w nocy do dziecka nie wstawał,bo wyspany do pracy być musiał.Więc nie spałam w nocy bo synuś darł się, gdy miał być w łóżeczku a nie na rękach.W dzień spał jak aniołek...skutkiem całej tej sytuacji było zupełne wyczerpanie i zdarzyło mi się żałować ,że nie jestem bezdzietną panną.Trudno,piszę jak było.

Dwa lata później znów wpadka ale i ja starsza o dwa lata,mądrzejsza w doświadczenia, i  otwarta na nowego potomka...czy był instynkt?Myślę,że i w tym wypadku nie.Drugi synuś spał w nocy i w dzień,był radosny i zupełnie inny niż pierwszy.Chociaż obydwu bardzo kochałam(i kocham do dziś)

 

No i lata mijały ...synowie zaliczyli przedszkole,poszli do szkoły...ja dojrzałam i wtedy...gruchnęło jak grom z jasnego nieba!Miałam skończoną 30-tkę,podchowanych dwóch synów i niepohamowaną potrzebę zostania mamą.Zazdrościłam koleżankom ciążowych brzuszków,oglądałam ubranka i wózki dziecięce, i dosłownie molestowałam pana męża o dziecko...niestety nie zachodziłam w ciążę,lekarz stwierdził,że muszę podleczyć się nieco, co uczyniłam,zaszczepiłam się na wszystko co się dało i...zaszłam w ciążę!  Byłam pijana ze szczęścia.Córa urodziła się duża 4300g i 59cm,po 36godzinach porodu  (synowie mieli :13lat i 11lat)...a pan mąż wstawał do niej każdej nocy pomimo pracy...tak,tak...oboje mieliśmy instynkt czego i Wam kochane życzę. 

 

P.S.

Moje dzieci dziś mają... kolejno odlicz!...27lat,25lat i 14lat...

Użytkownik gogi edytował ten post 26 lutego 2014 - 07:37