648 odpowiedzi w tym temacie

[magdaaaaa]

no to super , ze sie bardzo nie wymeczyłąs i ze polozna i lekarka były ok

[smoczkowa]

Madzik mega mega mega Ci zazdroszcze i marze o takim właśnie zakończeniu ciąży    

Ciesze się , że poszło gładko i szybko.

Jeszcze raz gratuluje

[Wisienkowa]

Madzik, ale Twój chłop miał niespodziankę

Fajny opis. Pozazdrościć szybkości. 

[inqaa]

Madzik super, że tak wszystko przebiegło, że nawet nie zauważyłaś kiedy

pozazdrościć takiego porodu, teraz naciesz się Maluszkiem

[nie(d)oceniona]

@Madzik troche pokręcony poród Ci wyszedł . Ale oby zawsze tak pozytywnie pokręcone i z takim zakończeniem sięzdarzały. Gratuluje raz jeszcze Mamuśku! I zdrowia!

[Lady Di]

Madzik gratuluje szybkiego porodu , to tylko rodzic ci pozostało

[palomka]

Madzik, czyli nie taki diabeł straszny jak go malują, przynajmniej z Twojego opisu tak wynika

[elizabeth]

@madzik Gratulacje Mamusiu super, ze tak szybko i nie strasznie utul Krasnala od cioć

[halynka]

@Madzik gratuluje szybkiego porodu Dobrze, że z personelu zadowolona byłaś, jak M. nie zdążył być przy Tobie.

 

Madzik, czyli nie taki diabeł straszny jak go malują, przynajmniej z Twojego opisu tak wynika

Jak takie opisy czytam jak ten, to nawet wierzę, że i ja dam radę!

[Jula]

@madzik  Gratuluję ! Super, że wszystko tak szybko i sprawnie poszło.

[Majorka^^]

@madzik gratuluję piękny opis, dobrze, że szybko wróciłaś do formy i odpowiednio się Tobą zajęli

 

Dużo zdrówka dla Was

[katti]

madzik super, ze wszystko sie dobrze udalo i zuch z Ciebie dziewczyna podczas kolejnego porodu juz napewno  nie spanikujesz

[iwonaryki]

Madzik:) Kochana dzielna byłaś i znakomicie sobie poradziłaś  niezwykły opis , żaden poród nie jest straszny każda z nas musi jednak swoje przejść , ale widok maleństwa które leży na piersi jest warte wszystkiego

[Melodia19]

Jak wiecie do szpitala mialam się zgłosić 18 listopada.

Przyjechałam , zrobili mi badania. Okazało się, że wszystko tam jest pozamykane, szyjka nie skrócona, zero rozwarcia, i jakichkolwiek oznak zbliżającego się porodu.

Mimo to, kazali mi już zostać na oddziale do samego końca.

W poniedziałek robili mi kilka razy przez dzien ktg, badali tętno – taki standard.

Na wtorek zaplanowali dla mnie test oksytocyny, który nic nie pomógł, nawet żadnych skurczy nie czułam.  I tak kazali leżeć i po prostu czekać ,aż się samo rozwinie.  Wszyscy co mnie badali byli trochę zdumieni, że dziecko jest takie duże  , że waży ok. 4 kg a brzuch i ja tacy niepozorni.

Nie było to zbyt motywujące i nastawiające optymistycznie do porodu, gdy lekarz mówił „ oj będzie ciężko”…

To co przechodziłam w tym szpitalu to istny koszmar dla mnie. Najgorsze chyba dni mojego życia. Siedziałam tylko i ryczałam , bo chciałam wrócić do domu.  Każdy mi współczuł, ze mam w sobie takie duże dziecko. Dziewczyny na Sali tylko straszyły, i opowiadały jakies okropne historie.

Szpital w moim miescie to jakies jedno okropieństwo. Od poniedziałku, tylko słuchalam  krzyków , jęków , płaczu…

Naprzeciwko mojej Sali, była porodówka, więc wyobraźcie sobie co się działo, a w szczególności w nocy…

Nie można powiedzieć, że ten szpital pozwala rodzić „ po ludzku”. Jedna dziewczyna , co leżała obok Mnie , umierała z bólu , a gdy poprosila o piłkę położną to ta jej odmówiła, mówiąc , że nie będzie z Sali robila porodówki, a żeby pojsc  na sale porodową  jest jeszcze za wcznesnie, bo przeciez miała „ tylko „ 5 cm rozwarcia… więc mogla sobie jeszcze na normalnej Sali siedziec … Leżałam i płakałam razem z nią, bo byłam przerażona.

We wtorek nad ranem przyjechala dziewczyna, ktorej odeszly wody męczyla się 20 godzin, z których z 10 to były istne wrzaski i płacze … to był koszmar. Dopiero po takim czasie męki , lekarz łaskawie zdecydował o cesarce.  Nawet  nie przyszedł na wieczorną wizyte bo był taki wściekły, ze musi robic CC. Gdy pozniej rozmawialam z mężem tej dziewczyny( przyszedł na sale po jej rzeczy), mówil ,że błagał lekarza o cc dla żony a on na to , że „ ból nie jest powodem do tego aby wykonac cc. Ma boleć”.

Chcialam uciekac  z tego szpitala, warunki nie do opisania, jedzenie obrzydliwe… nic , dosłownie  nic cieplego tam nie zjadlam. Byłam tak przerażona.

Oczywiście ordynator na wizycie przyszła i powiedziała „ Trzeba czekac”… Tylko jak w takich warunkach? Skoro wczesniej to  ja jakiejs korby dostane.

W srode po południu zadzwonila do mnie bratowa, i powiedziała , ze jest miejsce w pro familii w Rzeszowie. Zadzwonila do swojego lekarza, który tam pracuje i on kazał przyjeżdżać , bo jest miejsce.Długo się nie zastanawialam  i ok. 18stej wypisałam się z tego szpitala na własne żądanie.

 Przed 20stą byłam już na miejscu. Od razu się mną zajeli, zrobili wszystkie badania od ręki, na nic nie musiałam czekać. Położyli mnie na sale , która wyglądała jak pokój hotelowy- super łazienka, plazma, elektryczne łóżka…

Przespałam spokojnie noc, a rano przyszli lekarze i kazali isc do badania.

No i oczywiście dalej wynikało , że nic się nie dzieje, zero oznak porodu a jest 8 dni po terminie.

Szybko zdecydowali się na indukcje porodu.  Za pół godziny bylam już we „ wlasnej” Sali porodowej, gdzie dostalam antybiotyk na ta bakterie, zrobili mi lewatywe, wziełam prysz nic, po czym zawołałam męża . Chwile pozniej podali mi oksytocyne. Od najmniejszej do największej dawki.

Bylam pod nią podpięta 7 godzin, i przez ten czas dalej nic nie ruszylo. Lekarze przychodzili, badali , zero rozwarcia , zero skurczy... Już chciałam mieć to wszystko za soba. To czekanie strasznie siadało mi na psychike, już marzylam o tym, żeby przyszli i powiedzieli, ze zrobią mi cięcie.

I tak też się stało. Przyszedł lekarz ( swietny , dowcipny, z uśmiechem) i zapytał czy chciałabym za 40 minut zobaczyć swojego synka. I jak tylko zobaczyl na mojej twarzy uśmiech od razu wiedział , jaka będzie odpowiedz.

Chwile pozniej bylam na Sali operacyjnej. Nie powiem, ze się nie balam , ale chciałam mieć to za sobą.

Na Sali atmosfera super, lekarze żartowali, opowiadali kawaly, wspierali mnie, probowali rozweselić. Chwila moment bylam znieczulona, cos tam we mnie pogrzebali , i wyciągnęli ślicznego maluszkaJ

Dosłownie za chwileczke przystawili mi go obok siebie abym mogla się z nim przywitać, ucałować , i przytulić. I tego momentu nie zapomne do konca życia. Popatrzył się na mnie swoimi ślicznymi dużymi oczkami a ja od razu się rozryczałam…To naprawde  niesamowite przeżycie.

Maluszek mój ważyl  po wyjsciu 4100 g i mierzył sobie 59 cm )))

 

Wielką rolę odegrał tutaj mój mąż, który wciągu tego tygodnia byl caly czas ze mną, bardzo mnie wspierał,trzymal za ręke i ciągle powtarzał, że wszystko będzie dobrze. Bez niego nie dałabym sobie rady. Naprawde jest niesamowity...

Użytkownik Melodia19 edytował ten post 26 listopada 2013 - 13:55

[Olenka]

@Melodia19 no no muszę przyznać, że pierwsze akapity Twojego opowiadania do najprzyjemniejszych nie należały. Rzeczywiście musiałaś trafic na jakiś nie fajny szpital. Ale całe szczeście, że wylądowałaś gdzie indziej.

Nie ma co, miałaś przeżycia z tą końcówką

 

Ale teraz  niech Filipek zdrowo się chowa. I bądźcie szczęśliwą rodzinką. Gratulacje.

[nikus]

@Melodia19 piekny opis. Dobrze, ze pojechalas to innego szpitala, bo nie wiadomo co tam by sie jeszcze zdazylo

Użytkownik nikus edytował ten post 26 listopada 2013 - 14:01

[Blondynka88]

@Melodia19 Ale mnie nastraszyłaś w pierwszych zdaniach, które napisałaś! 

Najważniejsze, że Filip jest zdrowy, mąż Cię wspierał i teraz we trójkę pójdziecie przez życie

[Tilia]

@Melodia19 wow ale historia.....super, że bratowa i mąż pomogli!

[krowka17]

Ale fajnie   dobrze że miałaś szanse rodzić z tak świetnymi ludźmi ... Bo nie wiadomo co  byś przeżyła jak byś została w tym 1 szpitalu...Też bym chciała trafić na takich ludzi  

[halynka]

@Melodia19 niestety też naoglądałam się różnych rzeczy leżąc w szpitalu. Super, że udało Ci się urodzić jednak w przyjaznym miejscu z fachową opieką. I masz wielkie szczęście mając przy sobie tak kochającego i wspierającego męża.