215 odpowiedzi w tym temacie

[harry84]

J anp. ze zrozumieniem tekstu nie mam wiekszych problemów. Za to mowienie..tu mam jakas blokade.

Ja mogę gadać, mogę czytać, za to pisać nie lubię i zajmuje mi to dużo więcej czasu A pisze póki co najwięcej...

Ale pewnie gdyby sie wyjechało za granice i bylo zmuszonym mowic to raz dwa opanowałoby sie jezyk.

Bez problemu, stałem za barem w angielskiej knajpie przez 3 miesiące i to był tak szczerze powiedziawszy moment, nawet nie wiem kiedy zacząłem mówić swobodnie... to był przełom i bardzo mi pomógł. Co bezpośrednio kontakt z językiem to jednak to

[elizabeth]

Sajuri mam dokładnie to samo Jak ktoś do mnie mówi, to rozumiem wszystko i to nie jest dla mnie problem, ale odpowiedzieć a zdawałoby się, ze skoro rozumiem, znam słówka, to powinnam też dobrze mówić, a mam jakąś blokadę. Tym bardziej, ze nie mam z kim ćwiczyć. Raf dobrze mówi, ale jego nudzi takie coś, a po drugie mnie krępuje rozmowa z nim po angielsku, bo miałam kilka razy próbkę tego jak ja mówię po angielsku i jak on
Co do innych języków, to niemiecki nigdy mi nie szedł - znam podstawowe słowa i wyrażenia - zdań raczej nie układam - to samo z rozumieniem - pojedyncze słowa. Chciałabym nauczyć się francuskiego i hiszpańskiego, ale jeśli o języki chodzi, to nie mam do nich talentu i samozaparcia zbytnio.

[karatetyka]

Wiele osób ma chyba ten problem. Mnie też ciężko mówić po angielsku, choć rozumiem prawie wszystko i spokojnie mogę oglądać filmy bez napisów, czy wiadomości. Z akcentem nie mam raczej problemu, bo zawsze miałam dobrą pamięć słuchową, ale na początku przełamać się, jeśli chodzi o rozmowę jest mi naprawdę trudno i nigdy nie mogę znaleźć odpowiednich słów. Szczególnie trudno było mi zacząć rozmowę z chłopakiem koleżanki z USA - w obawie przed kompromitacją oczywiście.

[LadyNefretete]

Wiele osób ma chyba ten problem.

to prawda, ale moim zdaniem taka obawa jest idiotyczna. bo jesli nic nie powiesz,to cie nikt nie zrozumie, jesli powiesz choc z błędem, to najgorsze co może byc, to że nie zrozumie i zapyta czy o to chodzi. Uczysz się po to, żeby z języka korzystać - a nie jesteśmy niemowami Dla mnie przełomowym momentem w angielskim było kiedy oprowadzalam znajomych mojej ciotki (anglików) po Krakowie - i od tej pory juz nie mam blokady. W Hiszpanii tylko mi się trudnio bylo przestawiać szybko polski- angielski-hiszpański-angielski etc. ale da się i nie jest to problem, trzeba tylko się nie bac

w obawie przed kompromitacją oczywiście.
_________________

moim zdaniem to najdurniejsza na swiecie wymówka. kompromitujesz sie bardziej udając niemowę

[karatetyka]

LadyNefretete, ja to wiem i ja to sobie sama mówiłam, ale czasem przetłumaczenie sobie takich prostych rzeczy z cudem niemal graniczy.
No ale właśnie chyba ten moment, kiedy przyjechała Karolina ze swoim chlopakiem dla mnie był najbardziej przełomowy, bo spędzałam z nimi naprawdę dużo czasu i mimo, że właśnie na początku stresowałam się jak głupia, to później byłam w szoku, że już nawet po powrocie wieczorami do domu nadal nie przestawiałam się przez jakiś czas na polski i łapałam się na tym, że zaczynam myśleć po angielsku
Nadal mam trudności w tym pierwszym przełamaniu się, ale nie są już jakieś totalnie obezwładniające. Fakt, często nie mogę znaleźć odpowiedniego słowa i mam wrażenie, że czasem może się wydawać, że jestem na poziomie siedmiolatki, ale zwykle po czasie już się "wkręcam"

[LadyNefretete]

karatetyka, nie chciałam na ciebie wjechac broń boże Teraz sie wymądrzam, bo czaje gdzie dawniej robiłam błąd

Fakt, często nie mogę znaleźć odpowiedniego słowa i mam wrażenie, że czasem może się wydawać, że jestem na poziomie siedmiolatki,

to ja też tak mam

Do dziś nie zapomne, jak tłumaczylismy z Chłopem jego współlokatorowi Hiszpanowi, co znaczy polskie przekleństwo (jedno z moich ulubionych zresztą) jasny ch** pani Basi brzmiało to penis blanco de seńora Barbara on do dzis nie wie o co chodzi, a ja płacze ze śmiechu jak sobie to przypominam

[karatetyka]

nie chciałam na ciebie wjechac broń boże

No co Ty. Nie czuję się "wjechana"
Ja właśnie wiem, że to jest mój największy problem, mimo, że nie taki, jak kiedyś, to jednak jeszcze coś z niego zostało i czasem daje znać o sobie. Ale walczę

jasny ch** pani Basi brzmiało to penis blanco de seńora Barbara

Tego jeszcze nie słyszałam

[Anonimka]

Ja znam angielski w dość dobrym stopniu, w takim, ze potrafiła bym się porozumieć z kimś po angielsku i nawet mogła bym udzielać korepetycji . Uczę się go dla siebie . Rok miałam go w podstawówce, 4 lata w liceum i 2 lata na studiach i zrozumiałam, że mam do niego głowę, zresztą w ogóle mam do języków. Znam też rosyjski ale to już tak słabiej no ale jakby przyszło co do czego to jakoś bym się porozumiała .
Nienawidzę za to niemieckiego. Nie wiem. Może gdybym miała go w liceum z tą samą nauczycielką co angielski to bym go tak samo lubiła i go przyswoiła bo potrafiła nauczyć ale kobitka od niemca była fatalna i nic nie potrafiła nauczyć niestety, a miałam chęć i niemieckiego skubnąć . Myślę nad uczeniem się na własną rękę francuskiego lub włoskiego dzięki jakimś książeczkom, płytom jakie są w zestawach do nauczania. I chyba tak niedługo zrobię

[Aspirynkaaa]

Tak tu dyskutujecie o łacinie to i ja się dorzucę: NIENAWIDZĘ wręcz. Na szczęście egzamin z łaciny już zdany i teraz może być tylko lepiej. Jak sobie przypomnę te wszystkie końcówki, to autentycznie mam ciarki na plecach...Niestety nie mogę nadal powiedzieć, że to koniec z łaciną w moim życiu, bo sukcesywnie pojawia się co chwilę na różnych zajęciach : a to nazwy roślinek, a to części ciała, elementy recept..Ale i tak najważniejsze, że gramatyka za mną. :->
Angielskiego zaczęłam się uczyć jak miałam 5 lat i od tamtej pory nieprzerwanie wałkuję. Wydaje mi się, że powinnam już świetnie się nim posługiwać. No ale..

Jak ktoś do mnie mówi, to rozumiem wszystko i to nie jest dla mnie problem, ale odpowiedzieć

Tu właśnie leży mój problem. Czasami Paweł się upiera, że musi mnie "odblokować" i rozmawia ze mną tylko po angielsku. Niby pomocne, ale też nie do końca. Bo z nim mogę w miarę swobodnie porozmawiać, a przy kimś obcym znowu włącza mi się ta wstrętna blokada.
Niemieckiego uczyłam się 6 lat, wiec też całkiem sporo i jestem w stanie dużo zrozumieć. Ale jeśli chodzi o mówienie....no tutaj to porażka na całej linii..
Zawsze marzyłam, żeby uczyć się hiszpańskiego. Piękny mi się wydaje

[magdaaaaa]

ja sie uczylam 10 lat angielskiego , ale nie jestem w stanie zrozumiec co ktos do mnie mowi , pisany jest troszke prostrzy dla mnie , ale nie jestemw stanie nawet filmu z angielskimi napisami objerzec , bo nie kuma o co chodzi.
niemieckiego uczyłam sie dwa lata , ale nie potrafie sie anwet przedstawic. frncuski 3 lata w liceum i rok na kursie to podstawy mam , mysle ,ze jeszcze ze dwa lata i bede w stanie przeprowdzic prosta konwersacje.

[Anonimka]

Tak tu dyskutujecie o łacinie to i ja się dorzucę: NIENAWIDZĘ wręcz.

O bosz... Łaciny nie znoszę. Miałam na studiach przez 2 lata. Myślałam, że mnie krew zaleje jak musiałam się "tego czegoś" uczyć . Normalnie armagedon dla mnie...

[Issa]

A ja dobrze wspominam lekcje łaciny w liceum. Może dlatego, że więcej uczyliśmy się o kulturze antycznej. Poza łaciną, znam bardzo dobrze język angielski (mam dwa certyfikaty), trochę język francuski i japoński.

[malwitka]

Ja mam pojęcie z kategorii angielskiego. Dobrze też radzę sobie z francuskim i ten nieszczęsny niemiecki Coś tam wiem, ale nie za wiele

[Marzycielka24]

No to ja o dziwo CHYBA tu jeszcze nie pisałam

Angielski, rosyjski, francuski.

Miałam jeszcze łacinę i grekę- bardzo lubiłam, choć na początku były lekkie potyczki

[Riia]

Znam angielski oraz trochę fiński. Mówiłam kiedyś lepiej, teraz dużo rozumiem jak czytam czy słyszę, ale mówię mało. Nie ćwiczę to i zapominam niestety i to jestem na siebie baaaardzo zła.

[Alicia]

Ja znam angielski, FCE póki co mam, ale planuję zrobić jeszcze certyfikat z języka biznesu i CAE )
I uczę się hiszpańskiego, rok na uczelni a teraz staram się sama, ale ciężko się zmotywować.

6 lat uczyłam się niemieckiego, nienawidzę tego języka, zdążyłam już zapomnieć dosłownie wszystko... Nigdy nie rozumiałam czemu w szkole na siłę wciska się angielski i niemiecki, powinien być wybór. W mojej szkole na przykład były też klasy z francuskim i hiszpańskim, ja osobiście wolałabym hiszpański, przez te 3 lata liceum czegoś bym się nauczyła zamiast unikać "szprehania"

[marcys]

Ja jak większość znam angielski, z którego mam certyfikat LCCI a oprócz tego niemiecki, którego uczyłam się wiele lat, ale go nie używam ,więc sporo zapomniałam. Od dłuższego czasu staram się zmobilizować do zapisania na kurs i również zrobienie z niego certyfikatu. Ogólnie lubię obydwa języki a moim marzeniem jest nauczenie się japońskiego, ale to już raczej mało prawdopodobne

[Riia]

Matko japoński? Już za samą chęć nauki szacunek i podziw Ja nawet najłatwiejszych słów pewnie bym się nie nauczyła. Ja to w ogóle mam ciężki mózg do języków, a angielski to mi wyjątkowo opornie poszedł. Dogadac się dogadam, ale strasznie dukam.

[Kala1702]

ja mam certyfikaty z angielskiego więc znam go dość dobrze, niemieckiego też sie dużo uczyłam ale obecnie nie praktykuje więc na pewno dużo zapomniałam, i zaczęłam w sierpniu hiszpański. Póki co dobrze mi idzie

[Histeria:)]

Angielski, trochę niemiecki i podstawy łaciny:)