10 odpowiedzi w tym temacie

[zewsząd i znikąd]

Moje pytanie może za-dziwić. Ale nie, nie jestem trollem. Jestem prawdziwą dorosłą kobietą, która nigdy nie była w związku.

Jestem aseksualną lesbijką, więc mam mniejsze pole manewru, ale być może ogólne zasady są podobne niezależnie od orientacji...

Ogólnie dobrze się czuję ze swoją samotnością. Ba - mam dużo starokawalerskich (nie "staropanieńskich", to jest typowo starokawalerskie ) nawyków i być może nawet nie umiałabym być w stałym związku. Ale jednak czasami chciałabym mieć bliską osobę. Przyjaciółkę od serca. Najlepszą kumpelę. Siostrzaną duszę. Towarzyszkę przygód. Nawet romantyczną przyjaciółkę wedle wzorców, które istniały do początku dwudziestego wieku, kiedy nowoczesna seksuologia kazała uznać za chorobę coś, co wcześniej traktowane było jako wzniosłe i niewinne (nic nie zmyślam, bliskie związki między kobietami były historycznie traktowane z ogromną pobłażliwością, jeżeli tylko kobiety wypełniały swoje obowiązki społeczne i żadna z nich nie próbowała udawać mężczyzny). Ale nie kochankę w znaczeniu seksualnym.

I jakoś nawet nie wiem, jak szukać. Jedna dziewczyna sama mnie zaczęła podrywać, ale potem szybko się ewakuowała - może wystraszona moim statusem dziwoląga, który nigdy nie był w związku. Jeżeli nigdy nie znajdę partnerki - moje życie nie będzie klęską, ale będzie mniejsze, niż mogłoby być.

Użytkownik zewsząd i znikąd edytował ten post 10 maja 2016 - 14:15

[spyka]

[podobno się nie szuka, samo ma sie znaleść

[magdaaaaa]

@zewsząd i znikąd mysle ze moze byc ci bardzo trudno spotkac kogos kto zaakceptuje twoja oryginalność. 

[duszawilka]

Związków się zdecydowanie nie szuka Same muszą się pojawić!

[magdaaaaa]

@duszawilka  dokladnie. nic na siłe

[elizabeth]

Z jednej strony uważam, że się nie szuka, nic na siłę, ale...mówię to z pozycji osoby, która jako nastolatka znalazła obecnego męża. Gdybym jednak miała postawić się w pozycji osoby w moim wieku bez partnera, to wiem, że ciężko byłoby mi po prostu na kogoś trafić - na uczelni dzieciaki, w pracy starsi bądź nie dla mnie. No i co? Szukać? Gdzie? Z opowiadań koleżanek wiem gdzie - portale społecznościowe, randkowe, kluby. Tylko tam nie znajdzie się kogoś na życie a ja nigdy nie szukałam zabawy. Wiem, że byłoby mi bardzo ciężko szukać teraz partnera, o wiele łatwiej było się umawiać mając naście lat.

[magdaaaaa]

na portalach czasem sie udaje , ale trzeba duzo ziarna odsiac od plew.

ale masz racje im czlowiek starszy tym trudniej kogos poznac. 

[Kate30]

No ja też jestem sama od 10 lat, chociaż hetero i niby niebrzydka... Ale jak patrzę po znajomych, to się zastanawiam, jak Ci ludzie się poznają? Jak to jest, że ze sobą są... Serio :o

[Madź]

@elizabeth, ja znalazłam w klubie/dyskotece czy jak to nazwać i proszę - 3 lata minęły Nie szukaliśmy a znaleźliśmy I też już 25 na karku było i dziecko w pakiecie Fakt, że znaliśmy się wcześniej, ale tylko z widzenia, moja siostra nas przedstawiła i latami na "cześć" byliśmy. Oboje w innych związkach przez ten czas. A potem BACH i proszę życie jest nieprzewidywalne. Więc to też nie jest tak, że w takim miejscu można spotkać kogoś na jedną/parę nocy
A w Internecie to działa w sumie na podobnych zasadach, tyle, że na żywo szybciej wyjdzie szydło z worka - wiem z doświadczenia.

[magdaaaaa]

że na żywo szybciej wyjdzie szydło z worka

dlatego najlepiej od razu sie umawiac w realu. 

[Wisienkowa]

Szukanie wydaje mi się nienaturalne. Ja wiem, że to pewnie jest tak, że po prostu robi się coś w tym kierunku i poznaje się jakichś tam facetów i liczy, że coś z tego wyjdzie... ale dla mnie to sztuczne. Raz byłam w takiej -nazwałabym to- desperacji i nigdy więcej. Nie mówię, że każdy kto lubi poznawać nowych ludzi to desperat, ale jeśli ktoś szuka w necie, zagaja, chodzi do klubu wyrywać to trochę słabo według mnie.