, to nie może umknąć naszej uwadze Feniks 
, wspaniały, ognisty ptak o którym możemy przeczytać:Feniks – Ognisty Ptak jest symbolem odrodzenia, zmartwychwstania, nieśmiertelności i wiecznego ognia. Można go znaleźć w wielu mitologiach, chociażby rzymskiej, greckiej lub egipskiej.
W każdej z tych kultur jest podobnie postrzegany.
Wyobraźnia ludzka sprawiła, że powstało wiele jego wizerunków, jednak one wszystkie są do siebie podobne. Przypomina ogromnego ptaka, którego pióra mienią się żółcią, złotem, czerwienią i pomarańczem. Miał szkarłatny czub, złoty dziób a także długi biały ogon. Oczy feniksa porównywane były do gwiazd. Mogłoby się wydawać, że jego ogon, skrzydła, całe jego ciało przez cały czas płonie.
Feniks posila się jedynie ranną rosą i żywica z balsamicznych roślin. Jest łagodny, wręcz jest to uosobienie wrażliwości, spokoju i opanowania. Nie zabija zwierzą, a mimo iż płonie, nie niszczy roślinności. Według legend istnieje na świcie jeden feniks, który liczy sobie 1000 lat. Ma magiczne właściwości, jego perliste łzy leczą. Ma niezwykle piękny głos, gdy śpiewa wszystkie ptaki do niego lgną i podążają za nim. Pieśń feniksa jest magiczna: uważa się, że dodaje odwagi ludziom "o czystym sercu", a napaja strachem serca nieczystych. Potrafi przenosić ogromne ciężary siłą woli.
Jego symbolika jest nieco zróżnicowana. W egipskiej mitologii był uwielbianym Ptakiem Słońca – Banu i należał do boga Słońca – Ra. Pojawiał się głównie w mitach o Ozyrysie i Ra. W Egipcie był także nazywany Wiecznie Wschodzącym Słońcem.
Na piramidach i mumiach egipskich można spotkać jego symbol, przypominające właśnie takiego ptaka. Wielu kronikarzy rzymskich nazywali go ‘’arabskim ptakiem’’ jednak częściej można się spotkać ze stwierdzeniem, że to egipski ptak.
Legendy o feniksie opowiadają głównie o tym jak ów ptak, czując, że nadchodzi jego śmierć, układał gniazdo, które wyglądało jak stos. Do jego budowy używał wonnych liści i ziół - mirry, cynamonu, nardu, a także palmy. Zasiada na zbudowanym gnieździe i spala się, pozostawiając jedynie popiół lub jajo, z których się odradza na nowo po trzech dniach. Jest kojarzony z Księżycem, gdyż spala się zawsze w nowiu.
Wedle greckich filozofów pojawia się on na ziemi raz na tysiąc czterysta sześćdziesiąt jeden lat. Inni twierdzą, że żyje on przez okres roku platońskiego czyli Wielkiego Roku. Jak ogólnie wiadomo, to czas, w którym Słońce, Księżyc i planety wracają w miejsce skąd wyruszyły. Trwa on dwanaście tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt cztery zwykłe lata. Wedle Starożytnych po upływie tego cyklu astronomicznego historia świata się powtórzy - ponieważ powtórzy się obieg planet, dlatego też feniks jest także symbolem wszechświata.
Feniks ma także swoją konstelacje gwiezdną. Jest ona niestety niewidoczna na terenach Polski.Gwiazdozbiór Feniksa wprowadzony został pod koniec wieku XVI przez holenderskich nawigatorów Pietra Dirkszoona Keysera oraz Fredericka de Houtmana.
Jest obiektem fascynacji wielu, formą przedstawienia istoty idealnej, źródłem natchnienia, a także wyobrażeniem czegoś co nieskończone. Liczne osoby poszukują informacji o feniksie, ognistym ptaku. Pozostaje mieć nadzieje, że zostanie odnalezione więcej legend, mitów, opowieści i informacji o istocie, która jest symbolem tego co nieskończone, łagodne, piękne, wieczne, po prostu fantastyczne...
http://fantastyka.el...cles.php?id=361
Owidiusz
"Mówią, iż wąż z ludzkiego szpiku
się wylęga,
Kiedy zgnilizna w grobie
pacierza dosięga.
Tak jeden twór natury
w drugi się przeradza.
Lecz jest ptak, co sam ginie
i sam się rozpładza;
Syryjczyk zwie go Feniks.
Nie ziołami żyje,
Ale sokiem amomu lub mirry łzy pije.
Gdy pięć wieków przeminie,
Feniks kończy życie,
Wtedy w konarach dębu lub na palmy szczycie
Z pomocą szpon i dzioba gniazdo sobie ściele,
Kładzie weń wonne nardy i lawendy ziele
I razem z żółtą mirrą korę cynamonu,
I tak leżąc wśród woni, oczekuje zgonu.
Z grobu ojca, co razem jest kolebką syna,
Młody Feniks wiek równie długi rozpoczyna."
[ Dodano: 2007-08-11, 21:53 ]
Jeszcze parę.
