Informacje: Wiek: 34 Dołączyła 272 dni temu Posty: 1509 Skąd: Śląsk
Profil: Imię: Dorota
Wzrost: średni
Włosy: blond
Stan: panna
Wysłany: 2007-11-28, 16:05
Calineczko ważne,że poważna decyzja zapadła i że oboje chcecie zamieszkać sami
Niestety problem mieszkaniowy to w naszym kraju prawdziwy dramat.
A teraz kiedy ceny mieszkać poszły o 200% w górę to jest jeszczego gorzej.
Pół roku temu chciałam kupić mieszkanie.Kosztowało 45000,00 zł.Teraz kosztuje 130000,00 zł!!!
_________________ Przyjacielem jest ten, kto wie o Tobie wszystko i nie przestaje Cię kochać
Informacje: Wiek: 25 Dołączyła 225 dni temu Posty: 342 Skąd: 3city
Profil: Wzrost: 164,5
Włosy: Rude
Wysłany: 2007-11-29, 10:41
od poltora roku mieszkam z facetem.:)) na poczatku bylo ciezko ale dajemy rade;))
Jestesmy ze soba 6 lat i w sumie od samego poczatku jak sie znamy nie mieszkalismy z rodzicami - ja internat potem stancja, on akademik... takze w sumie pomieszkiwalismy u siebie nawzajem co jakis czas na jakis czas...
calineczka, kredyt. innego wyjścia teraz to nie ma. i wierz mi - świadomość, że spłacasz te wysokie raty na SWOJE mieszkanie naprawdę pomaga i nie jest tak źle
Informacje: Wiek: 24 Dołączyła 278 dni temu Posty: 2329 Skąd: London City ;)
Profil: Imię: Ania
Włosy: brazzzz
Stan: wkrotce zonka
Partner: L
Wysłany: 2008-03-11, 00:37
oj jak ja bym chciala juz na swoje
Mieszkam z moim kochaniem juz prawie trzy lata - ale nie mieszkamy sami. Jestesmy w Anglii i caly czas mieszkamy z jakimis wspollokatorami - i to chyba gorsze niz mieszkanie z rodzicami
Ostatnio bylismy w mieszkaniu tylko w trojke, kolega ktory z nami mieszkal caly czas spedzal u siebie w pokoju i bylo prawie tak jak bylibysmy sami na swoim - BYLO EXXXXTRA
a jak kolega pojechal na wakacje do Polski to juz wogule bylo
bieganie na golaska, pelna swoboda i wogule super.Teraz wprowadzila sie do nas para znajomych - i juz jest do duuuu....Za 180 di nasz slub ale pomimo 3 lat w anglii wciaz nas nie stac na nasz wlasny kat.Moi rodzice przepisali mieszkanie dla mnie, Lukasza rodzice ich mieszkanie na niego.Niby taki dobrobyt a jednak nic w tym dobrego
ja juz chce na swoje
Informacje: Dołączyła 193 dni temu Posty: 1860 Skąd: Pokaż na mapie
Profil:
Wysłany: 2008-03-11, 02:42
calineczka, ja juz ci pisalam, rozumiem ciebie i zazdroszcze
Na poczatku bedzie ciezko i trudno, moze beda chwile zawachania czy dobrze zrobiliscie, ale narawde ( chocby nie wiem jak bylo dobrze u rodzicow) to i tak lepiej dla was bedzie osobno niz dalej mieszkac z rodzicami.
Ja strasznie chcialabym juz isc "NA SWOJE" jakis maly domek z ogrodkiem ale to tylko moje marzenie.
Ja tez wiele juz przeszlam w kwestii mieszkaniowej.
Zaraz po maturze zamieszkalam na stancji z kolezanka, pozniej wynajelismy mieszkanie razem z moim obecyn mezem ( wowczas chlopakiem) i kolezanka.Bylo super!Mieszkalismy razem ze soba 5 lat pozniej wzielismy slub i dalej mieszkalismy po stancjach ( ja latalam do US i staralam sie o vize dla meza) ale zawsze mieszkalismy osobno!Po urdzeniu corki na chwile wyprowadzilismy sie na wies do domu po moich rodzicach ale po roku go sprzedalismy i spowrotem wrocilismy do miasta zeby teraz wyemigrowac tu i zamieszkac w ciasnym malym pokoiku razem z moimi rodzicami
Nie narzekam nie mamy zle, tylko ciasno!
Ale po tym jak juz mieszkalo sie na swoim teraz naprawde ciezko jest "cofnac sie w rozwoju"
noooooo ale same wiecie jaka jest sytuacja.Teraz nie ma mowy o jakim kolwiek kredycie o jakim kolwiek domku dopuki ............... nie bedzie sw. spokoju i
Ja bym chciala zamieszkac juz z chlopakiem na stale, a nie tylko okazjonalnie, ale narazie technicznie jest to trudne do zrealizowania Zostaly mi jeszcze 2 lata studiow, a on ma prace dosyc daleko od Kielc. I tutaj wynajmuje pokoj w mieszkaniu studenckim. Poza mna mieszkaja jeszcze 2 osoby, ale wogole sie do siebie nie odzywamy Wiekszosc moich kolezanek nie mieszka w Kielcach, tylko dojezdza i czesto zostaje tu sama jak palec, okropne uczucie. Dlatego jak tylko moge, to pakuje sie i jade do Miska Ferie, wakacje tez spedzamy razem, wiec mozna by powiedziec, ze zyje na dwa domy... szkoda tylko ze w odleglosci 400 km od siebie
Informacje: Wiek: 27 Dołączyła 146 dni temu Posty: 140 Skąd: Pokaż na mapie
Profil: Wzrost: 170
Włosy: brąz
Stan: panna
Wysłany: 2008-03-13, 14:59
Mieszkam razem z moim A. od czerwca 2006 roku, wzieliśmy kredyt na mieszkanie i wyposażenie chatki na 35 lat No ale co zrobić....inaczej nie dalibyśmy rady, a chceilismy mieć swoje gniazdko...jesteśmy bardzo szczęślwi i nie żałujemy choć nieraz opłaty nas przerażają...ale poprostu uczymy się żyć...każdy kolejny miesiąc jest spokojniejszy
wzieliśmy kredyt na mieszkanie i wyposażenie chatki na 35 lat
no ładnie my mamy zaledwie na 19 lat jako, że już rok spłacamy, to zostało 18
Mija napisał/a:
jesteśmy bardzo szczęślwi i nie żałujemy choć nieraz opłaty nas przerażają...ale poprostu uczymy się żyć...każdy kolejny miesiąc jest spokojniejszy
jakbym cytowała siebie
calineczka, kredyt jest nieunikniony pytanie jaki wysoki i na jak długo. jak Krzysiek dostanie normalną pracę, to sobie wszystko poukładacie i dacie radę z ratami
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
ale to tylko moje marzenie.
Ferie, wakacje tez spedzamy razem, wiec mozna by powiedziec, ze zyje na dwa domy... szkoda tylko ze w odleglosci 400 km od siebie 
my mamy zaledwie na 19 lat 
niby raty malejące, ale co chwile zmienia się stopa procentowa i raty zamiast maleć, to rosną 
