Róg jednorożca był w średniowieczu najbardziej poszukiwanym towarem. Skarbce św. Marka w Wenecji, katedry w Mediolanie, królowej Elżbiety I w Anglii i Jakuba III w Szkocji (spis inwentarza z 1497 roku) posiadały co najmniej po jednej sztuce. Szczyciły się nimi także zamożne kościoły i władcy, jak choćby rodzina Medyceuszy – eksperci w dziedzinie niewykrywalnych trucizn.
Przez kilkaset lat rozkwitał fałszywymi rogami (zazwyczaj w formie sproszkowanej), które słynęły z leczniczych właściwości i miały stanowić antidotum na wszystkie trucizny. Dziś uważa się, że rogi pochodzące z tych wielkich skarbców były po prostu kłami nosorożców i narwali, często nazywanych „morskimi jednorożcami”, zgodnie ze średniowiecznym przekonaniem, że każde lądowe stworzenie ma swój morski odpowiednik.
Ale czy biały jednorożec ze złotym rogiem kiedykolwiek istniał? Opisy tego wspaniałego stworzenia są różne. Ctesias, grecki lekarz, który w 416 roku p.n.e. odwiedził dwór perski, opisał dzikie zwierzę z Indii – większe od konia, o białym ciele, ciemnoczerwonej głowie i ciemnoniebieskich oczach, mające na czole 45-centymetrowy róg. Róg ten według różnych źródeł wyglądał różnie. Był śnieżnobiały, prosty i szpiczasty, ale również mówiono o tym, że u podstawy był czarny później żółty, a dopiero jego końcówka była krystalicznie biała, mógł być również biały u podstawy, czarny na środku i szkarłatny na czubku.
Jednorożec Ctesiasa zdaje się być kombinacją dzikiego indyjskiego osła, nosorożca i szybkonogiej tybetańskiej antylopy – wszystkie one mają długie proste rogi. Patrząc na nie z boku, można odnieść wrażenie, że to jeden róg. Indyjscy władcy pijali z kielichów wykonanych rzekomo z rogów jednorożców, które w rzeczywistości były rogami nosorożców. Puchary te miały chronić użytkowników przed chorobami i truciznami.
Pliniusz Starszy (I wiek n.e) opisał w swojej Historii naturalnej dzikie monoceros, które posiadały długie, pojedyncze czarne rogi, wyrastające ze środka czoła. Indyjski lud Orsaen polował na nie, jednak nie potrafił schwytać żywych osobników. Starotestamentowe jednorożce, czyli re’am, to najprawdopodobniej europejskie dzikie woły albo tury – wymarły, dwurogi gatunek.
Średniowieczne pisma skupiają się na symbolice jednorożców i przypisywanych im zdolnościach, a nie na ich wyglądzie. Według tradycji istnieje tylko jeden sposób na złapanie jednorożca. Jedynie słodka woń dziewicy mogła go skłonić do złożenia głowy na jej łonie, co pozwalało go pojmać. Jednorożec – z powodu swego dostojeństwa, czystości – był uważany za symbol Chrystusa. Wierzono, że zanurzając róg w źródle potrafi oczyścić je z trucizny. Róg jednorożca, był dostępny w każdej dobrej szesnastowiecznej aptece! Był jednak bardzo drogi i mało kto mógł sobie pozwolić na kupno tego uniwersalnego leku. Sprzedawane były w postaci proszku, a nieco mniej zamożnym oferowano wodę, w której podobno moczony był ten magiczny róg. Oczywiście sama woda nie była tak silnym lekarstwem jak róg. Ówczesna ludność nie zdawała sobie sprawy, że te drogie specyfiki są sproszkowanymi rogami narwala mającego bardzo mało wspólnego z jednorożcami a z leczeniem czy magią jeszcze mniej. Złapanie jednorożca symbolizowało poczęcie i wcielenie Chrystusa, dziewica natomiast reprezentowała Maryję Pannę.
Wiara w istnienie jednorożców nie jest elementem jedynie zachodniej kultury – chiński ki-lin miał posiadać ciało jelenia, końskie kopyta i czterometrowy róg na środku czoła. W odróżnieniu od zachodnich jednorożców, które potrafiły być dzikie i zadziorne, ki-lin był delikatny, nie zjadał dzikich istot i nie deptał nawet najmniejszych owadów ani źdźbeł trawy.
Istnieje wiele teorii co do pochodzenia tych zwierząt. Większość z nich mówi, że jednorożce pochodzą z Indii. Często, chcąc potwierdzić istnienie jednorożców powoływano się na Arystotelesa, który pisał o nich w swych dziełach. W siedemnastym wieku jednorożce stawały się coraz częstszym elementem poszukiwań, a to za sprawą opowieści o rzekomo bardzo szlachetnym i cennym rubinie wyrastającym z pod rogu tego zwierzęcia. Rubin ten, który podobnie jak sam róg miał właściwości magiczne, był bardzo cennym trofeum, a o jego posiadaniu marzył prawie każdy człowiek.
W osiemnastym wieku coraz miej interesowano się tymi zwierzętami. Przestawano wierzyć w ich istnienie. Tylko niektórzy umieszczali jednorożce w książkach przyrodniczych opisując je tak jak to robili ludzie w poprzednich stuleciach, ponieważ nikt nie znał człowieka, który twierdziłby, że widział jednorożca, a co dopiero takiego który rzeczywiście go widział. W ten sposób jednorożce bez powrotu zaliczone zostały to istot mistycznych, baśniowych. Nie pozostał żaden ślad, który mógł by przekonać dzisiejszych ludzi o ich istnieniu.
Jednak jeżeli te stworzenia istniały, to co się z nimi stało? Jedna z licznych legend o tych stworzeniach opowiada, o tym jak pewien król, strasznie zazdrosny o piękno i moc tych stworzeń chciał posiąść wszystkie na własność. Ponieważ było to nie możliwe kazał zabić wszystkie jednorożce i dostarczyć mu rogi tych zwierząt. Jego żołnierze wędrowali i starali się zabić wszystkie te zwierzęta. Niektóre wersje tej historii mówią, że król wybił wszystkie jednorożce, inne że niektórym z tych zwierząt udało się zbiec gdzieś wysoko w góry, czy do magicznych krain. Jeszcze inna legenda mówi o tym, że zwierzęta te wyginęły prawie całkowicie ponieważ Noe zapomniał zabrać je na arkę. Przeżyły tylko nieliczne jednorożce, a to tylko i wyłącznie dzięki swoim zdolnością magicznym. Niektórzy ludzie do dziś wierzą, że jednorożce wciąż żyją gdzieś w niedostępnych częściach gór. Podobno żyją też na Kaukazie.
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 2 raz(y) 20,54 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 1 raz(y) 26,13 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 1 raz(y) 26,77 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 2 raz(y) 43,41 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 1 raz(y) 39,9 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 1 raz(y) 52,41 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 1 raz(y) 38,24 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 1 raz(y) 26,09 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 1 raz(y) 47,06 KB
Opis zdjecia:
Plik ściągnięto 1 raz(y) 35,47 KB
_________________ " Nie pytaj sie jak
Ja kocham jak ptak. "
Informacje: Wiek: 23 Dołączyła 537 dni temu Posty: 2842 Skąd: Wałbrzych
Profil: Imię: Ania
Włosy: blondi :P
Wysłany: 2007-08-11, 17:37
Jednorożce zawsze mi się podobały, kojarzą mi się z dzieciństwem - wtedy po raz pierwszy oglądałam jakąś bajkę,w której pojawił sie jednorożec i pamiętam, że od razu mi się spodobał... Śliczne są
Informacje: Wiek: 22 Dołączyła 291 dni temu Posty: 570
Profil:
Wysłany: 2007-08-11, 18:04
Babeczko i kto tu szaleje? Zawsze uwielbiałam jednorożce. Jak uporam się z moim bałaganem składającym się z ostatnich fotek na dysku, to tu powklejam troszkę.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
