Babski Swiat

Alex1511 · Wysłany: 2008-01-18, 12:49

Spojrzmy prawdzie w oczy : w Polsce jeszcze dlugoo homoseksualiscie nie beda mogli isc normalnie ulica (nie mowie, ze maja stanac i sie calowac na srodku ale np.za reke)
Polacy nie sa tolerancyjnie (wiekszosc). Nie oczekuje takie stanu rzeczy jak w Holandii - wystarczy mi, zeby czlowiek nie byl przykladowo zwalniany z pracy za swoja orientacje.
Teraz to od nas zalezy jak wychowamy swoje dzieci, czy wpoimy im tolerancje do innych - potem gdy one beda dorosle to one beda ksztaltowac nasz kraj.
A propo gdybym miala w zyciu 2 sytuacje : moje dziecko jest homo albo moje dziecko wstepuje i utozsamia sie z pogladami Mlodziezy Wszechpolskiej to powaznie zastanowilabym sie co jest gorsze.

Ananas · Wysłany: 2008-01-18, 13:37

Alex1511 · Wysłany: 2008-01-18, 13:40

Kociak · Wysłany: 2008-01-18, 13:54

tuptunio · Wysłany: 2008-01-18, 14:10

Cytat:

Zadziwiające jest, jak często mylimy tolerancję z akceptacją. Wydaje nam się, że ktoś, kto nie akceptuje naszego światopoglądu, koloru skóry czy seksualności jest nietolerancyjny. Jest to błędne myślenie. Wystarczy sobie przypomnieć co znaczy tolerować kogoś. Mówienie, że “ledwo go toleruję” oznacza, iż będąc w jego pobliżu staram się nie odzywać do niego niepytany, nie żartuję z tym kimś ale także nie ubliżam mu, nie prześladuję ani w żaden sposób nie krzywdzę. Nie ma przyjaźni, jest tolerancja. Czym by się różniła postawa pełna akceptacji? Chyba nie muszę nikomu tutaj tego klarować, dla porządku jednak napiszę. Moim zdaniem postawa wyrażająca akceptację objawiała by się uśmiechem, potakiwaniem, przyjmowaniem argumentów osoby akceptowanej, generalnie przyjacielskim podejściem do tej osoby i większości, jak nie wszystkiego, co ta osoba robi i prezentuje sobą.
Różnice między tolerancją a akceptacją chyba są dość widoczne?
Powoli zacząłem dochodzić do wniosku, że coś tu musi być nie tak. Akceptacja jest dobrowolna, bez przymusu, żadnego przymusu. Tolerancja jest nam niejako narzucona przez społeczeństwo w imię spokoju cywilizacyjnego . Kościół często o tolerancji mówi, ale jeszcze nigdy nie udało mi się usłyszeć, że tolerancja nie oznacza akceptacji. A to jest IMHO kluczowe w używaniu tego pojęcia. Otóż ja mogę tolerować społeczeństwo homoseksualistów, ale wcale nie muszę ich akceptować. Objawiać się to będzie tym, że będę unikał kontaktu z nimi, nie będę chodził na tzw. parady równości, ale też nie będę brał udziału w tzw. paradach normalności. Mój stosunek do homoseksualistów będzie można wyrazić w zdaniu: “Żyj i pozwól żyć innym”. Będę ich po prostu tolerował. Nie muszę ich traktować tak jak heteroseksualnych, bo to oznaczałoby akceptację.
Tak samo jak toleruję chrześcijan czy muzułmanów. Oczywiście gdy zaczną zagrażać mojemu i moich bliskich bezpieczeństwu tolerancja się kończy

znalazłam gdzieś w internecie ;-)

Shamatu · Wysłany: 2008-01-18, 14:28

Alex1511 · Wysłany: 2008-01-18, 16:04

Cytat:

"Pani córka jest lesbą!" - usłyszałam w słuchawce. Zamarłam. Nie wiedziałam, kto mówi. Byłam przerażona. Chciałam od razu spytać moją córkę, dlaczego ktoś dzwoni w środku nocy i mówi coś tak okropnego, ale słowa nie przechodziły mi przez gardło. Przez następne dni myślałam tylko o tym. Przed oczami stanęło mi całe 17 lat życia mojej córki. Ze zgrozą stwierdziłam, że miała same koleżanki. W jej opowieściach chłopcy właściwie nie istnieli... Wreszcie zebrałam całą swoją odwagę i powiedziałam Marysi o telefonach. Chciałam, żeby zaprzeczyła. A ona mi na to, że zakochała się w swojej przyjaciółce, że są razem, że bardzo się kochają! To było ponad moje siły. Zaczęłam płakać. Na to wszystko wszedł mój mąż...
Bardzo trudno mi mówić o tym, co było później. Moja rozpacz, mąż, który zapadł się w sobie, kłótnie z córką. Od tamtego momentu minęły już trzy lata. Pomiędzy mną a Marysią wyrósł mur. Nic nie wiem o jej życiu. Prawie nie rozmawiamy. A ja tak bardzo chciałabym wiedzieć, o czym myśli, o czym marzy i czy jest szczęśliwa?

Znalazlam to na jednej stronie. W Polsce taka wiadomosc odczuwamy jako najgorsza tragedie, nie jestem matka nie moge powiedziec jak na pewno zachowalabym sie w takiej sytuacji.
Czasem trudno nam tolerowac jakies rzeczy ale jezeli cena z brak tolerancji ma byc utrata wlasnego dziecka to co gorsze?

Zielonooka · Wysłany: 2008-01-18, 22:39

[quote="Ananas"]

anusek · Wysłany: 2008-01-19, 01:14

obojętni mi są.dzieci niech raczej nie adoptują i niech sobie żyją a co mi tam :-D

ślub też niech wezmą jak sie kochają.mi to nie przeszkadza.miłośc to miłośc

Ananas · Wysłany: 2008-01-20, 23:16

Nymphadora · Wysłany: 2008-01-20, 23:26

Jewel · Wysłany: 2008-01-20, 23:45

Shamatu · Wysłany: 2008-01-20, 23:48

Ananas · Wysłany: 2008-01-21, 00:54