Informacje: Wiek: 34 Dołączyła 269 dni temu Posty: 1509 Skąd: Śląsk
Profil: Imię: Dorota
Wzrost: średni
Włosy: blond
Stan: panna
Wysłany: 2007-10-17, 13:01 Co zrobić ,jeśli partner nie chce jeszcze dziecka?
Zapewne wiele z Was zetknęło się osobiście lub poprzez znajomych z tym problemem?
Wykluczam oczywiście związki, w których jeden partner chce zostać rodzicem a drugi absolutnie nigdy nie. Uważam, że wówczas trzeba zastosować jedyne rozwiązanie-rozstanie.
A co jeśli partner nie może się zdecydować, na zostanie rodzicem?
Są różne powody- sytuacja materialno-bytowa, bezrobocie, obawa czy podoła się roli rodzica, zbyt młody wiek albo poprostu parnter nie jest pewnien, czy to ta właściwa osoba tj. chce ją lepiej poznać.
Jeżeli chce partnera lepiej poznać ( przetestować w trudnych sytuacjach) to duży plus, bo znaczy to, że zachowuje się odpowiedzialnie.
Ale ile może trwać taki test?
Czekać w nieskończoność aż partner sam zaproponuje powiększenie rodziny?Proponować samemu? A co jeśli powie -teraz jeszcze nie?Czekać?Naciskać? A jeśli czekać to ile?
Wiele kobiet po 30-stce nie ma już tak wiele czasu.
Jakie są Wasze przemyślenia na ten temat?
Serdecznie pozdrawiam
Informacje: Wiek: 24 Dołączyła 353 dni temu Posty: 5536 Skąd: Leeds
Profil: Imię: Monika
Wzrost: 170
Włosy: blond
Stan: panna
Partner: Paweł
Wysłany: 2007-10-17, 13:09
Trzeba załatwic to fortelem Zabierać partnera tam gdzie można spotkac dzieciaczki, dziwnym trafem przechodzić obok wszystkich pobliskich i mniej pobliskich przedszkoli, nagle polubić wycieczki do zoo w weekendy, częściej odwiedzać znajomych z dziećmi, w sklepach zachaczać non stop o półki z ciuszkami dla dzieci. No i w tedy , w takich niespodziewanych sytuacjach, mówić ,,Kochanie, ale ty będziesz wspaniałym tatą" ,,Juz widzę ciebie i naszego synka grajacego w piłkę" itp Daje sobie rękę uciąć że zadziała
Informacje: Wiek: 24 Dołączyła 285 dni temu Posty: 334 Skąd: Pokaż na mapie
Profil:
Wysłany: 2007-10-17, 13:17
Ja na poczatku nie chciałam...
Krzysiek bardzo chciał, bo w sumie jest starszy 8 lat no i już czuł się dojrzaly, a ja miałam wtedy ledwo 19 lat...nie chciałam.
miałam jeszcze szkole(3 klasa technikum, a rok później matura).
poza tym nie mieszkaliśmy razem...
on naciskał jak nie chciałam się kochać w dni płodne, bo umiał je mniej więcej wyliczyć...
ale jakoś uległam...
no tyle, że nie udawało się, ale teraz dzidzie są już w drodze, ja czuje się dojrzalsza i ciesze się, ze później niż miały być...
Dorotea, bardzo trudne pytanie zadałaś....nie znam na nie odpowiedzi...ja znając siebie bym rozmawiała.szczerze. pytałabym wprost. jeśli nie teraz, to kiedy? wytłumaczyłabym, że dla kobiety czas leci do przodu, co nie jest korzystne jeśli chodzi o ciąże i rodzenie dziecka.
u nas sytuacja sytuacja jakiś czas temu była odwrotna - Marcin już chciał, a ja zarzekałam się, że jeszcze długo nie będę gotowa na dziecko...zarzekanie się nie miało jednak sensu, bo już jestem
to dobrze, bo ja już jestem gotowa na bycie ciocią
A co do tematu, obawiam się, że możliwe iż u mnie pojawi sie kiedyś ten problem. Dlatego, że Piotrek to jak słyszy słowo "dziecko" to się robi zielony i on "jeszcze długo nie i w ogóle najlepiej za 8 czy 9 lat". A ja chciałabym pierwsze dziecko urodzić gdzieś tak za 5 lat i jeśli faktycznie dojdzie do takiej sytuacji to będę pytać, wiercić dziurę w brzuchu i tłumaczyć tak jak mówi Madzia81:
Madzia81 napisał/a:
że dla kobiety czas leci do przodu, co nie jest korzystne jeśli chodzi o ciąże i rodzenie dziecka.
Informacje: Wiek: 24 Dołączyła 533 dni temu Posty: 2039 Skąd: wałbrzych
Profil: Imię: monika
Wzrost: 170
Włosy: blond
Partner: Michał :*
Wysłany: 2007-10-17, 19:25
mi sie narazie wstrzymala chec posiadania dzieci, bo do tego trzeba odpowiedniej osoby
ale jezeli Ty chcesz- zawsze mozesz tlumaczyc" kochanie chyba juz czas" i rzeczywiscie pokazywac ze znajomi maja juz dawno dzieci i to normalna sprawa i przyjemnosc, a nie koszmar, no i ze to odpowiedni wiek dla Ciebie na urodzenie
_________________ Kobieta chce być kochana bez powodu, bez dlaczego, dobrych manier, wdzięku, inteligencji, ale dlatego, że ona jest.
Informacje: Dołączyła 335 dni temu Posty: 2999 Skąd: Pokaż na mapie
Profil:
Wysłany: 2007-10-17, 22:15
Chyba rozmową trzeba to załatwić, i tak jak Viagra napisała, takimi delikatnymi aluzjami... i mniej delikatnymi też
U nas to jest tak, że oboje bardzo chcemy mieć dzieci. Tylko oboje też wiemy, że to jeszcze nie pora, jesteśmy młodzi i nie mieszkamy jeszcze razem. Generalnie to zazwyczaj on bardziej "naciska" Ale to wynika też z tego, że on ma stałą pracę, mógłby już utrzymać rodzinę - ja jeszcze nie. No i mimo wszystko poczekamy do ślubu
Informacje: Wiek: 34 Dołączyła 269 dni temu Posty: 1509 Skąd: Śląsk
Profil: Imię: Dorota
Wzrost: średni
Włosy: blond
Stan: panna
Wysłany: 2007-10-18, 08:57
Czytam uważnie wasze listy i...................ja już te wszystkie metody stosowałam a tu nic. Chce dziecka, ale nie teraz. Na pytanie kiedy?Odpowiedź-nie wiem.A tu niedługo 34 latka mi stukną
Może to dlatego,że jesteśmy razem dopiero rok. To krótko aby podjąć dezyzję na całe życie i to tak poważną. Może chce mnie jeszcze lepiej poznać, upewnić się?
Ja nie umiem naciskać, narzucać się. Wolałabym aby to wyszło od niego.
Może poczekam jeszcze rok a jeśli się nie zdecyduje to odejść?
Z mężczyzną trudno się rozmawia na takie tematy i to z każdym. Jakoś tak zamykają się w sobie, odpowiadają półsłówkami i tak mówi każda koleżanka.
Ciężka sprawa.
Chętnie czytam to co piszecie. Może wrócę do rozmowy z nim......................w najbliższym czasie
DZIĘKI,
Informacje: Wiek: 22 Dołączyła 420 dni temu Posty: 4244
Profil:
Wysłany: 2007-10-18, 09:05
Dorotea napisał/a:
Może to dlatego,że jesteśmy razem dopiero rok. To krótko aby podjąć dezyzję na całe życie i to tak poważną
Zapewniam cie ze niekoniecznie. Moja znajoma po roku znajomosci wziela slub i urodzila dziecko wiec zalezy raczej od faceta a nie od tego ile sie jest razem.
A bylas u lekarza? Moze lekarz powinen stwierdzic, ze to juz jest odpowiednia pora i wtedy powiedz swojemu mezczyznie o tym,
Informacje: Wiek: 25 Dołączyła 398 dni temu Posty: 4057 Skąd: mam wiedzieć?
Profil:
Wysłany: 2007-10-18, 09:31
Dorotka powiem Tobie, że sytuacja nie do pozazdroszczenia. Jesteś już w takim wieku, ze nie możesz sobie czekać nie wiadomo ile bo zegar biologiczny tyka. Jeśli to jest ta osoba to nie odchodź np. za rok bo znowu zanim kogoś znajdziesz i zanim podejmiecie decyzję o dziecku to znowu minie ileś tam. Jak dla mnie to bądź cierpliwa a między czasie truj mu delikatnie. Możesz powiedzieć, że Ty nie możesz czekać i że po roku można już stwierdzić czy jest się osobą na całe życie. Poproś żeby się okreslił- kiedy?? A jak nie pomoże to może wpadniesz, co ?? Nie musi wiedzieć. Nie no to juz jest wersja ekstremalna Tak czy inaczej musisz naciskać ale nie narzucać się bo facet może wziąć nogi za pas i uciec.
_________________ "miłość jest ślepa dlatego lubi ciemność"
z jednej strony może i krótko....ale my po roku bycia razem byliśmy na chwilkę przed ślubem, więc też podjęliśmy b. ważną decyzję mam nadzieję na całe życie i nie było tu żadnych wątpliwości M., więc tak jak madzia napisała, to chyba zależy od charakteru faceta, a nie od czasu trwania związku.
Dorotea napisał/a:
Może poczekam jeszcze rok a jeśli się nie zdecyduje to odejść?
no i będziesz nadal trwała w martwym punkcie. odradzam takie podejście.
Jewel napisał/a:
może wpadniesz, co ?
oj nie to by się dopiero wkurzył
jejku, tak myślę Dorotko co by tu jeszcze Ci doradzić...wiercić dziurę w brzuchu? nie wiadomo czy się nie zirytuje i nie odejdzie, odpuścić? marzenie o dziecku może się b. oddalić....trudna sprawa. może rzeczywiście wizyta u lekarza? badania hormonalne? zobaczysz co lekarz powie i przeprowadzisz kolejną rozmowę. nic innego mi nie przychodzi do głowy
Informacje: Wiek: 34 Dołączyła 269 dni temu Posty: 1509 Skąd: Śląsk
Profil: Imię: Dorota
Wzrost: średni
Włosy: blond
Stan: panna
Wysłany: 2007-10-18, 12:13
Czytam dziewczyny Wasza opinie. Macie dużo racji. Temat, który podałam jest bardzo trudny i delikatny. Pragnienie posiadania dziecka jest u mnie silne.Już było silne trzy lata temu, ale partner wówczas odszedł do innej i szans na macierzyństwo nie miałam.
Przez trzy tata byłam sama i wiem jak trudno o dobrego partnera, oj wiem
Tak ciężko rozmawiać z partnerem o tych sprawach. Wolałabym aby decyzja o małżeństwie i dziecku wyszła od niego. On wie, że ja tego chcę.
Powiedziałam wprost "jeśli chcesz tego samego od życia co ja, to bądźmy razem, jeśli nie, to bądź uczciwy!Odejdź, nie zabieraj mi czasu i daj szansę na poznanie kogoś kto będzie chciał mieć rodzinę".Powiedział, że chce tego samego co, ja ale nie wie kiedy.
Ręce mi opadły Wiadomo człowiek nie chce dokładnej daty tylko taką w przybliżeniu tj. za rok, dwa, trzy...........a on nie wie i tyle.
Nalegać i pytać po raz kolejny to już ponad moje siły.To tak jakbym się narzucała, lub tylko ja tego chciała.
A co jeśli okaże się, że jest za późno na bycie mamą? Tego się boję najbardziej
Wpadka nie wchodzi w grę.Nie potrafiłabym tak postąpić.Zresztą nie ma nawet takiej możliwości
On lubi dzieci.Moi przyjaciele je mają.Bywamy tak i wiedzę, jak bardzo promienny jest w ich obecności. Dam mu jeszcze trochę czasu.Trochę.............
Dzięki Wam czekam na dalsze opinie
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
Zabierać partnera tam gdzie można spotkac dzieciaczki, dziwnym trafem przechodzić obok wszystkich pobliskich i mniej pobliskich 
Daje sobie rękę uciąć że zadziała 
i jeśli faktycznie dojdzie do takiej sytuacji to będę pytać, wiercić dziurę w brzuchu i tłumaczyć tak jak mówi 
to by się dopiero wkurzył 
